Ýmam-ý Gazali ki, dünyaca tanýnmýþtýr.
Çok insan yetiþtirmiþ, çok da kitap yazmýþtýr.

Ýmam buyuruyor ki: Ýnsan, kendi ömrünü,
Çok uzun farzederse, düþünmez ölümünü.

Ýnanmýþ olsa bile ahirete gönülden,
Lakin yapmaz hazýrlýk öyle düþündüðünden.

Der ki: (Daha vakit var, bak þimdi rahatýna.
Sonra hazýrlanýrsýn ahiret hayatýna.)

Bir kul da yakýn görse ecel ve ölümünü,
Hep hazýrlýk yapmakla geçer gece ve günü.

Onun tek düþüncesi, ölüm ve ahirettir.
Ýþte bu, insan için en büyük saadettir.

Resulullah buyurdu Abdullah bin Ömer’e:
(Hazýrlan, çok yakýnda öleceðine göre.)

Sabahleyin kalkýnca, o gün akþama kadar,
Yaþýyacaðým deme, çok yakýnda ölüm var.

Üsame hazretleri, satýn alýp bir malý.
Dedi ki: (Bir ay sonra vereceðim parayý.)

Lakin vakýf olunca Resul bu meseleye,
Hemen buyurdular ki: (Þaþýlýr Üsame’ye.

Parayý bir ay sonra öderim demektedir,
Bu kadar uzun ömür ümit eylemektedir.

Þunu söyleyeyim ki size ben yemin ile,
Ne zaman gözlerimi yumacak olsam bile,

Henüz göz kapaklarým birbirine deðmeden,
Vefat edeceðimi düþünürüm ben hemen.

Sonra da, gözlerimi açacak olsam dahi,
Yine ayný þekilde düþünürüm vallahi.

Yani göz kapaklarým ayrýlmamýþken daha,
Hemen öleceðimi düþünürüm o ara.

Ve ne zaman aðzýma bir lokmacýk ekmeði,
Alýp, düþünmediðim olmamýþtýr ölmeði.)

Buyurdu: (Ey insanlar, siz akýllý iseniz,
Dünyada, kendinizi ölmüþ kabul ediniz.

Yeminle söylerim ki, sizlere vaad olunan,
Bu ölüm gelecektir, kurtuluþ yoktur ondan.)

Peygamber-i ziþânýn þöyleydi ki âdeti,
Bozulsaydý, anýnda tazelerdi abdesti.

Ve hatta küçük abdest yapsaydý her ne zaman,
Teyemmüm alýrlardý hemence arkasýndan.

(Su yakýndýr) denseydi, buyururdu eshaba:
(Yaþýyabilir miyim suya kadar acaba?)

Birine buyurdu ki o Resul-i mücteba:
(Sen Cennete girmeyi ister misin acaba?)

(Evet ya Resulallah) dediðinde o kimse,
Buyurdu: (Kýsa olsun emelin öyle ise.

Ölümü de yâdýndan çýkarma, hatýrla hep.
Ve her zaman Allah’tan eyle hayâ ve edep.

Evladým, asýl vatan ahirettir ki esas,
Bu uykudan ölümle uyanýrlar cümle nas.)