Enes bin Malik der ki: Bir gün ben, o Serverle,
Dururken biri geldi, üzüntü ve kederle.

Dedi: (Ya Resulallah, ben bir günah iþledim.
Bunun cezasý neyse, onu çekmek isterim.)

Ne günah yaptýðýný hiç sormadý o Server.
Az sonra vakit girdi, namaz kýldýk beraber.

Namazdan sonra yine, arz eyledi o kimse.
Dedi: (Verin cezamý, çekeyim her ne ise.)

Peygamber efendimiz, sordu ki ona hemen:
(Bizim ile birlikte namaz kýlmadýn mý sen?)

(Evet kýldým) deyince, buyurdu ki: (Ne a’la.
Senin o günahýný, affetti Hak teâlâ.)

Zira beþ vakit namaz, aralarda iþlenen,
Her bir küçük günahý temizliyor tamamen.

Abdullah bin Mesud da, sordu Resulullaha:
(En çok hangi ameli seviyor Hak teâlâ?)

Bu suale cevaben, buyurdu ki o Server:
(Ýlk vaktinde kýlýnan namazý en çok sever.)

Baþka gün sorduðunda, buyurdular ki hemen:
(Kalkýp namaz kýlmaktýr, gece herkes uyurken.)

Yine Peygamberimiz, buyurdu: (Ýnsanla küfr,
Arasýndaki sýnýr, namazý terk etmektir.

Çünkü namaz, perdedir kulla küfr arasýnda.
Kulu küfre düþmekten, o korur esasýnda.

Bu koruyucu perde kalkar ise aradan,
O insan, zor kurtulur yani küfre varmaktan.)

Bu hadiste, özürsüz namazý terk etmenin,
Tehlikeli olduðu bildiriliyor kesin.

Nitekim dediler ki bir kýsým sahabiler:
(Hiç namaz kýlmayanýn, imaný elden gider.)

Yine Peygamberimiz buyurdu ki bir ara:
(Beþ vakit namaz kýlmak, farzdýr Müslümanlara.

Kim muntazam kýlarsa, þartlarýna uyarak,
Onlarý affetmeyi, söz verdi cenâb-ý Hak.

Elbette Hak teâlâ, vaadinden dönmez asla.
Muhakkak af buyurur, kim kýlarsa ihlasla.)

Yine bir hadisinde buyurdu ki o Server:
(Namazý terk edenin, imaný olur heder.)

Yani her kim namaza, vermezse ehemmiyet,
Ve vazife bilmezse, küfre girer o elbet.

Ebu Zer-i Gýfari, naklediyor ki bir de:
Resulle, bir sonbahar günlerinden birinde,

Sokakta dolaþýrken, gördü ki Resul o an,
Bütün kuru yapraklar, dökülmüþ aðaçlardan.

Bir aðaçtan, iki dal koparýp aldýðýnda,
Hemen dökülüverdi yapraklarý anýnda.

Buyurdu: (Kim kýlarsa, namazýný bihakkýn,
Ýþte, böyle dökülür günahlarý o þahsýn.)