Ali Galib-i Vasfi, gönül ehli bir zattýr.
Kalblere tesir eden güzel sözleri vardýr.

Sevenlerinden biri, sordu ki: (Efendim, siz,
Dünyada, ne yapmamý tavsiye edersiniz?)

Buyurdu: (Son nefeste ne yapmak gerekirse,
Þimdi dahi onu yap, Allah de hiç deðilse.)

Dedi ki: (Allah demek, son nefeste gerektir.
Þimdi, hayatta iken ne yapmam lazým gelir?)

Buyurdu ki: (Evladým, o son nefes dediðin,
Ne zaman gelecektir, bu babta var mý bilgin?)

Dedi ki: (Bilmiyorum, ne gün gelir son nefes?
Esasen hiçbir kimse, bunu kesin bilemez.)

Buyurdu: (Bilmiyorsun bu vaktin zamanýný.
Ne için anmýyorsun þimdi Allah adýný?

O son nefes, belki de bugündür, belki yarýn.
Sen þimdi Allah de ki, yarýn olmaz fýrsatýn.)

Yine bir baþkasý da, görerek kendisini,
Rica etti, bir miktar nasihat etmesini.

Buyurdu ki: (Dünyada, istediðin þeyi yap.
Ve lakin herbirine, hazýrla birer cevap.

Her ne yapsan, melekler yazýyor birer birer.
Mahþere geldiðinde, sana arz edilirler.

Ve hatta ey kardeþim, þunu bil ki muhakkak,
Seni, günah iþlerken görüyor cenâb-ý Hak.

Kalbinden geçirdiðin þeyleri de pekala,
En gizlisine kadar biliyor Hak teâlâ.

Haram ateþ gibidir, günaha olma yakýn.
Aksi halde, piþmanlýk çok olur sana yarýn.

Hakiki dost Allah’týr, unutma Onu bir an.
Ve þiddetle hazer et her günah ve haramdan.)

Bir gün de buyurdu ki: (Rabbimiz, birçok sebep,
Halk edip, onlar ile yaratýr iþleri hep.

Kim, kavuþmak isterse herhangi dileðine,
Allahü teâlânýn, uyar bu âdetine.

Yani para kazanmak istiyorsa kim þayet,
Elbet yapar o kimse bir sanat ve ticaret.

Bunun gibi yemek yer, olunca bir kimse aç.
Hasta da, bir tabibe gider ve alýr ilaç.

Ýlacý, bir cahilden alýr ise o þayet,
Þifa bulmaz ve ölür o kimse en nihayet.

Öðrenmek isteyen de, dinini, imanýný,
Bir Ýslam âliminin okur kitaplarýný.

Þayet cahil birinin, bir bid’at sahibinin,
Kitabýný okuyup öðrenirse eðer din,

Dini de, imaný da bozulur bu sebepten.
Ebedi felakete maruz kalýr o hepten.

Bir Ýslam âliminin kitabýný okumak,
Saadete erdirir, hem de sonsuz olarak.)