Ahmet ibni Hanbel ki, çok büyük bir alimdir.
Hanbeli mezhebinin, imamý, reisidir.

Ýslam âlimlerinden olan bu mübarek zat,
Genç bir talebesine, þöyle etti nasihat:

(Oðlum, gerçi gençliðin varsa da þimdi elde,
Ve lakin ekseriya ani gelir ecel de.

Bugün fýrsat eldedir, bitmemiþtir bu ömür.
Sakýn gafil olma ki, bir anda insan ölür.

En büyük sermayesi, ömrüdür bir insanýn.
Hayal olan þeylerin ardýnda koþma sakýn.

Kýymetli þeye harca bu büyük sermayeyi.
Ve çok iyi tesbit et hedef, yani gayeyi.

Biz, yalnýz tek þey için gelmiþiz bu dünyaya.
O da, kulluk etmektir Allahü teâlâya.

Faidesiz þeylerden çok sakýn ki evladým,
Sana, mahþer gününde, kimseden gelmez yardým.)

Yine bir sohbetinde buyurdu: (Hak teâlâ,
Resulünün yolunda bulundursun evvela.

Çünkü insan, ne kadar yaþasa da, nihayet,
Muhakkak ahirete edecek bir gün avdet.

Enbiya suresinde þöyle buyurmaktadýr:
(Her bir canlý, muhakkak ölümü tadacaktýr.)

Hadiste buyuruldu: (Her kimin ömrü uzun,
Ýbadeti de çoksa, ona müjdeler olsun.)

Bir köprüye benzer ki ölüm açýk, aþikâr,
Ölümle kavuþurlar maþukuna aþýklar.

Bütün Hak aþýklarý, ölümü düþünerek,
Teselli bulmaktadýr onu hayal ederek.

Ankebut suresinin beþinci âyetinde,
Þöyle buyuruluyor bu mevzu üzerinde:

(Ey Rabbine kavuþmak isteyenler, bilin ki,
Ona kavuþma vakti gelecek elbette ki.)

Ýbni Hanbel, alýrken en son nefeslerini,
(Olmaz! olmaz!) diyerek, kovdu sanki birini.

Oðlu görüp dedi ki: (Ne oldu baba size?
Kime olmaz dediniz, bu, merak verdi bize.)

Buyurdu ki: Evladým, tehlike var þu zaman.
Çok kritik bir aný yaþýyor þimdi baban.

Þeytan geçmiþ karþýma, bana der ki: (Ey Ahmet!
Gel sen de hýristiyan dini üzre vefat et.)

Ben, (Olmaz! olmaz!) dedim, o kaçýp etti firar.
Son nefeste, þeytandan çok büyük tehlike var.

En büyük hilesini, o yapar böyle iþte.
Aldananlar, mâzallah kalýr sonsuz ateþte.)

Þehadeti söyleyip, vefat etti nihayet.
Baðdat halký iþitip, üzüldü buna gayet.

Cenâze namazýný kýlmak için o zaman,
Geldiler güruh güruh, onbinlerce Müslüman.

Yüzbinden fazla idi namazýný kýlanlar.
Kuþlar, tabut üstünden geldiler kabre kadar.

Gayr-i müslimlerden de gördü bunu çok insan.
Duygulanýp, birçoðu o gün oldu Müslüman.