Ahmet Mekki Efendi, âlim ve veli bir zat.
Bir gün, sevdiklerine þöyle etti nasihat:
Sevgili Peygambere, kusursuz tâbi olmak,
Onu, tam ve kusursuz sevmekle olur ancak.
Onu, tam ve kusursuz sevmenin yolu dahi,
Allah için sevgi ve düþmanlýktýr ki yani,
Onun sevdiklerini, iyi bilip sevmektir.
Düþmanlarýný ise, katiyen sevmemektir.
Bu, elinde deðildir aþýklarýn esasen.
Sevgi ve muhabbete, gevþeklik sýðmaz zaten.
Ýki zýttan birini severse biri eðer,
Bu sevgi, diðerine düþmanlýk icab eder.
Bu dünya nimetleri, insanlarý aldatýr.
Bugün senin ise de, yarýn baþkasýnýndýr.
Ve lakin ahirette ele girecek olan,
Nimetler, sonsuz olup, götürülür buradan.
Yani bu birkaç günlük kýsa ömrü, bir kimse,
Allah’ýn Resulüne uyarak geçirirse,
Ebedi saadet ve sonsuz necat umulur.
Yoksa, sonu piþmanlýk ve tam bir hüsran olur.
Her yaptýðý iyilik, bu dünyada kalýr ve,
Maalesef ahirette hiçbir þey geçmez ele.
Peygamber efendimiz, Allah’ýn Habibidir.
Her þeyin en iyisi, sevgiliye verilir.
Âlimler, bu hususta buyurdu: (Her Peygamber,
Kendi zamanlarýnýn, en üstünü idiler.
Yani yaþadýklarý o zaman ve mekanda,
Onlardan üstün kimse, bulunmazdý o anda.
Peygamberimiz ise, farklý idi onlardan.
Zira O, her zaman ve yerdeki insanlardan,
Yani Adem Nebiden, kýyamet kopana dek,
Gelmiþ veya gelecek kim varsa ins-ü melek,
Hepsinden, her bakýmdan üstün ve kýymetlidir.
Hiç kimse, hiçbir yönden, Ondan üstün deðildir.
Kimsenin gücü yoktur Onu metheylemeye.
Ve kimsenin kudreti yoktur tenkit etmeye.)
Hak teâlâ buyurdu: (Sen olmasaydýn eðer,
Hiçbir þey yaratmazdým, olmazdý yer ve gökler.)
Hep Onda toplanmýþtýr iyi huy, güzel ahlak.
Zira O, âlemlere geldi rahmet olarak.
O idi insanlarýn, hem en güzel yüzlüsü.
Kýrmýzýyla karýþýk beyaz idi gül yüzü.
Güldüðünde, cemali (Ay) gibi nurlanýrdý.
Sözü çok tatlý olup, gönülleri alýrdý.
Onun, hiçbir iþinde, gizli veya aþikâr,
Bir çirkinlik ve kusur görülmemiþtir zinhar.
Kendi için, kimseye gücenmediði halde,
Dine saldýranlara, sert idi fevkalade.
Böyle bir Peygambere uyarak ömür sürmek,
Rabbimizin en büyük nimeti olsa gerek.
|