Ýmam-ý Rabbani ki, çok büyük evliyadýr.
Kalblere tesir eden nasihatlarý vardýr.

Bu zat buyuruyor ki: (Tasavvufa girmekten,
Maksat, gerçek imana kavuþmaktýr esasen.

Ve hiç kýymet vermeyip bu geçici dünyaya,
Tam kul olmak içindir Allahü teâlâya.

Bu yolun nihayeti, kulluk makamýdýr ki,
Burada nasib olur tam Ýslam-ý hakiki.

Nefisten hasýl olan gevþeklik, onda olmaz.
Çünkü nefs, kazanmýþtýr artýk iman ve ihlas.

Ýnsanlar uykudadýr, ölünce uyanýrlar.
Lakin o uyanmanýn, faydasý olmaz zinhar.)

Bir gün de buyurdu ki: (Saadete kavuþmak,
Doðru iman etmekle müyesser olur ancak.

Ýman ve itikadý doðru yaptýktan sonra,
Emir ve yasaklara uymaya gelir sýra.

Kim ki, Resulullaha hakkýyla tâbi olmaz,
Yarýn mahþer gününde, azaptan kurtulamaz.

Þu birkaç günlük ömrü, Allahü teâlânýn,
Beðendiði þekilde geçirmeye bakalým.

Bir kimsenin iþinden, Rabbi razý olmazsa,
Ölmesi, hayýrlýdýr, böyle yaþamaktansa.

Uydurmamýþ olsan da Ýslam’a her halini,
Hak teâlâ görüyor, senin her ef’alini.

Öyleyse La ilahe illallah söyleyerek,
Lazýmdýr sabah akþam, imaný tazelemek.)

Bir gün de buyurdu ki: (Allahü teâlânýn,
Sevgisine kavuþmak isteyen bir insanýn,

Önce, itikadýný düzeltmesi lazýmdýr.
Sonra, haramdan kaçýp, farzlarý yapmalýdýr.)

Nasihat istemiþti biri de kendisinden,
Buyurdu: (Emin olma küfür tehlikesinden.

Nasýl, bir kelimeyle iman elde edilir,
Bir sözle de, mâzallah o iman gidebilir.

Ýmaný tehlikeden korumak için, önce,
Küfrü mucip þeyleri öðrenmeli iyice.

Zira hangi kapýdan çýktýysa iman eðer,
Yine ayný kapýdan, geriye avdet eder.

Hak teâlâ imaný, bizlere etti ihsan.
Cennete, bunun ile gidecek cin ve insan.

Peygamber efendimiz buyurdu ki bu bapta:
(Müminler geçerlerken mahþer günü Sýrat’ta,

Cehennem seslenir ki: Biraz çabuk olunuz!
Ki, zira ateþimi söndürüyor nurunuz.)

Bir gün de buyurdu ki: (Ahirette kurtulmak,
Doðru iman ve halis amelle olur ancak.

Oðlum, dünyada kalmak zamaný pek kýsadýr.
Çoðu boþ yere geçti, kalan ise pek azdýr.

Gençlikte yaptýðýmýz çirkin, fena fiiller,
Tövbe ve gözyaþýyla affedilebilirler.)