Abdülhakim Arvasi, âlim ve evliyadýr.
Bir gün, namaz hakkýnda þöyle buyurmuþlardýr:

Hadiste buyurdu ki bir gün Resul-i ekrem:
(Beþ vakit namaz ile, Cuma namazlarý hem,

Bunlarý kýlanlarýn, öbür cumaya kadar,
Küçük günahlarýnýn, keffâreti olurlar.

Büyük günahlardan ve haramdan kaçanlarýn,
Affýna sebep olur küçük günahlarýnýn.

Yani bu günahlardan, kul hakkýna girmeyen,
Ne varsa, affedilip, yok olurlar tamamen.

Küçük günahlarýndan temizlenmiþse eðer,
Büyük günahlarýnýn azaplarý hafifler.

Büyük günahlarý da affolup bitmiþse hep,
Olur derecesinin yükselmesine sebep.)

Abdullah bin Mesud da nakleder þöyle aynen:
Ensardan bir tanesi, bir gün hurma satarken,

Genç bir kadýn gelerek, hurma talep edince,
Hayvani duygularý, kýpýrdadý hemence.

Dedi: (Daha iyisi, evde var bu hurmanýn.
Gel de, ondan vereyim istiyorsan ey haným!)

Sonra eve geldiler o kadýnla birlikte.
Kucakladý ve öptü kadýný þehvet ile.

Kadýn çok þaþýrdý ve üzüldü bu olandan.
Dedi: (Ne yapýyorsun, korkmaz mýsýn Allah’tan?)

Utandý, piþman oldu o dahi yaptýðýna.
Koþtu hemen Resulün nurlu huzurlarýna.

Yaptýðý bu günahý arz edince Ona hem,
Bir cevap vermediler o zata Fahr-i âlem.

Maksadý þu idi ki adamýn arz etmekte,
Cezasýný çeksin de, kalmasýn ahirete.

Bu hususta, bir vahiy bekliyordu o Server.
Sonra, öðle namazý kýlýndý hep beraber.

Nihayet vahiy geldi Resule çok geçmeden.
O âyette, Rabbimiz buyurdu ki mealen:

(Kim beþ vakit namazý, her gün eda etse hep,
O günkü günahlarýn affýna olur sebep.)

Resulullah, o zata bunu haber verince,
Çok sevinip, Resule sual etti hemence.

Dedi ki: (Ýþbu müjde, sýrf bana mý aittir?
Yoksa, bütün ümmetin hepsine þamil midir?)

Allah’ýn Sevgilisi buyurdular ki yine:
(Bu müjde, ümmetimin, aittir herbirine.)