Abdülmecid Þirvani, büyük âlim ve veli.
Sözleri, herkes için olurdu faideli.

Bir gün (ölüm) hakkýnda kendisinden sordular.
Cevabýnda, onlara þunlarý buyurdular:

Peygamber efendimiz, hadis-i þerifinde,
Buyurdu: (Bir Müslüman vefat eylediðinde,

Yerde ve gökte olan sayýsýz çok melekler,
Onun için, çok tövbe ve istiðfar ederler.

Melekler, o ruh ile yükselirken göklere,
Bütün gök kapýlarý açýlýr birden bire.

Sonra, Rabbil izzete varýr ve arz ederler:
(Filan kulun ruhunu getirdik þimdi) derler.

Hak teâlâ buyurur: (Götürün onu geri!
Gösterin vaad ettiðim sayýsýz nimetleri.)

Döndürürler kabrine bir anda kendisini.
Daðýlan cemaatin, duyar ayak sesini.

Sonra, sual ederler ona Münker ve Nekir.
Bi iznillah hepsine, dosdoðru cevap verir.

O an, nurlu birini görüverir önünde.
Böyle güzel bir kiþi görmemiþtir ömründe.

Der ki: (Sen kimsin acep, çok sevdi ruhum seni.
Görmedim senden güzel, sevimli birisini.)

O der: (Senin yaptýðýn ihlaslý amellerim.
Geldim, sonsuz Cenneti sana müjdeleyeyim.)

O an kabri geniþler bir harman yeri kadar.
Cennet kokularýyla bir anda kabri dolar.

Kabrine, bir pencere açýlarak Cennetten,
Cennet yaygýlarýyla döþenir içi hemen.

O der ki: (Ya ilahi, bu ne nimet, saadet,
Cennete girmem için, çabuk kopsa kýyamet.)

Ölen, kâfir biriyse, yer ve gökte melekler,
O ruhtan iðrenir ve ona lanet ederler.

Cümle gök kapýlarý, kapanýrlar yüzüne.
Ve razý olmazlar ki, yükselsin gökyüzüne.

Hak teâlâ buyurur: (Onu geri çevirin!
Ona da, vaad ettiðim azabý müjdeleyin.)

Döndürürler kabrine bir anda kendisini.
Daðýlan cemaatin duyar ayak sesini.

Münker ile Nekire veremez doðru cevap.
Onlar dahi derler ki: (Hak oldu sana azap.)

O anda pis kokulu, çok çirkin biri gelir.
O, onu görür görmez, feci halde iðrenir.

Der ki: (Sen nerden çýktýn ve dikildin önümde?
Görmedim senden çirkin bir kiþi ben ömrümde.)

O der: (Senin, dünyada yaptýðýn amellerim.
Geldim, sonsuz azabý sana müjdeleyeyim.

Sen, iman etmemiþtin bu dünyada Allah’a.
Ve Ondan hiç korkmadan, dalardýn her günaha.)

Sonra da, azap ile vazifeli bir melek,
Azap eder o kula, kýyamet gününe dek.)