Abdülhakim Arvasi, çok büyük bir velidir.
Doðu Anadolu'yu, yýllarca etti tenvir.

O, bir gün buyurdu ki: (Bu dünya bir imtihan.
Ýnsanlar birer yolcu, dünya da sanki bir han.

Ömür, tren misali, hiç durmadan gidiyor.
Bazýlarý binerken, bazýsý da iniyor.

Ýnsan, doðduðu vakit binmiþtir bu trene.
Sýrasý geldiðinde, inecek elbet yine.

Dünyanýn faniliði, belliyken pek aþikâr,
Ýnsan kurabilir mi uzun boylu planlar?

Zira buyuruyor ki, Kur'anda cenâb-ý Hak:
(Gönderdim bu dünyaya, sizi fani olarak.

Veririm mal ve evlat misali nimetleri.
Fakat bilesiniz ki, alýrým tekrar geri.

Onlar sizin deðildir, çok sýký sarýlmayýn.
Çünkü ayrýlýrsýnýz hepsinden bugün yarýn.

Akýl, sýhhat, a’zalar verdimse de ben size,
Bunlarý kullanýrken, uymayýn nefsinize.

Ayrýca gönderdim ki, Kitap ile Peygamber,
Size, emirlerimi versinler bir bir haber.

Siz, bu emirlerimi öðrenerek iyice,
Kullanýn nimetleri, bu ahkam mucibince.)

Bir gün, yine bununla alakalý olarak,
Buyurdu: (Bu bedeni yarattý cenâb-ý Hak.

Bu his organlarý ki, hepsi birer harika.
Akýl, fikir, hafýza, zihin, zeka, natýka,

Bütün bu kemallerle, süsleyip onu gayet,
Kulun iradesine teslim etti nihayet.

Ýþte bu, çok muazzam bedeni, bizim artýk,
Kullanmamýz için de, maksadýna muvafýk,

Ýhsan edip gönderdi, Kitap ile Peygamber.
(Böyle kullanýn!) diye, verdi bazý emirler.

Bu ahkam mucibince kullanýrsak onu biz,
Ancak o makineden olur istifademiz.

Nitekim dünyada da, mevcuttur böyle bir hal.
Mesela bir fabrika, bir alet etse imal,

Çok basit olsa bile çýkardýðý o alet,
Kullanma þeklini de gösterir onun elbet.

Yine alýndýðýnda eczaneden bir ilaç,
Tarifesine dahi, olur elbet ihtiyaç.

Çok basit bir aleti kullanmak için bile,
Kullanma talimatý gerekirse, haliyle,

Gayet muazzam olan bu beden için dahi,
Bir emir ve talimat icab eder tabii.

Ýþte, bedenimizi yaratan Hak teâlâ,
Kullanabilmek için onu iyi ve a’la,

Gönderdi Habibiyle, bir emir ve talimat.
Buna (Kur'an) denir ki, uyanlar eder rahat.

O emirlerin hepsi dindir, Ýslamiyet’tir.
Kim ona tam uyarsa, sahib-i saadettir.)