Abdullah-ý Dehlevi, bir âlim ve velidir.
Tesirli sözleriyle, kalbleri etti tenvir.

Bu zat buyuruyor ki: (Çok iyi bilmeliyiz.
Ki, bir gün yanýmýza gelecek ellerimiz.

Yani bu hayatýmýz, bitecek bir gün elbet.
Ve ölümle birlikte, baþlayacak ahiret.

Bu dehþetli hakikat karþýsýnda, her insan,
Þu iki þey hakkýnda, düþünmeli her zaman:

Niçin geldik hayata ve niçin dünyadayýz?
Nedir yaþamaktaki gaye ve maksadýmýz?

Ve bir de, ölüm nedir, ahiret ne demektir?
Bunlarý, her insanýn öðrenmesi gerektir.

Hatta bu ikisini merak edip öðrenmek,
Ýnsan olabilmenin, ilk þartý olsa gerek.

Kâinatta her þeyin, hayatýmýzýn dahi,
Tek hakiki sahibi, Allah’týr bizatihi.

Hayata gelmemizin gayesi peki nedir?
Ýþte bunu, Rabbimiz bize bildirmektedir.

Nitekim Hak teâlâ, Kitabýnda mealen,
Buyurdu: (Yarattým ki bütün insanlarý ben,

Benim azametimi bilip idrak etsinler.
Ve bana iman edip, ibadet eylesinler.)

Demek ki biz insanlar, gelmiþiz ki dünyaya,
Halis iman edelim Allahü teâlâya.

Þimdi görüyoruz ki, bu zamanda insanlar,
Bu müthiþ hakikatten habersiz yaþýyorlar.

Bilenler de, vermiyor buna pek ehemmiyet.
Bu noktada baþlýyor iþte büyük felaket.

Bu mühim hakikati görmemek, anlamamak,
Yani Yaradanýný bilmemek, inanmamak,

Ýnsan için, en büyük bahtsýzlýk ve afettir.
En büyük facia ve en feci felakettir.

Çünkü Allah, kendine iman etmeyenleri,
Cehennem ateþinde yakacaktýr ebedi.

Ýnananlardan dahi, kendine isyan eden,
Yani emirlerini yerine getirmeyen,

Kullarý, Cehennemde býrakacak bir miktar.
Bunlar tövbe ederse, belki affa uðrarlar.

Bunlarý, cenâb-ý Hak bize haber veriyor.
Ve Kur’an-ý kerimde açýkça bildiriyor.

Allah, insanlar gibi -hâþâ- yalan söylemez.
Ve yine Hak teâlâ, sözünden asla dönmez.

Yani emirlerini mühimsemeyenleri,
Mutlak cezalandýrýr bu sözünün gereði.

Allahü teâlânýn cezasý çok aðýrdýr.
Kendini, bu cezadan mutlak kurtarmalýdýr.

Þu kýsa hayat için, eðer ahiretimiz,
Cehennemde geçerse, nice olur halimiz?

Öyleyse ahirete hazýrlýk yap ki sen de,
Þu nazenin vücudun yanmasýn Cehennemde.)