Hadimi hazretleri (kötü ahlak) babýnda,
Þöyle buyurmaktadýr, Berika kitabýnda:

Kötü huy ve ahlakýn en meþhur olanlarý,
Kýrk olup, anlatalým hepsini ayrý ayrý:

Bunlarýn en kötüsü, (küfür) yani inkârdýr.
Allah'a inanmamak ve ateist olmaktýr.

Hazret-i Muhammed'in Peygamber olduðuna,
Ýnanmamak, küfr olup, dahildir yine buna.

Ýman, Resulullahýn, Allahü teâlâdan,
Getirip bildirdiði hükümlere, bittamam,

Kalb ile inanmak ve dille ikrar etmektir.
Yani bu imanýný, dil ile söylemektir.

Ýmanýn yeri kalbdir, yani kalbde bulunur.
Ýkrara mani varsa, söylememek affolur.

Mesela bir Müslüman, eðer korkutulursa,
Veyahut hasta olur, yahut dilsiz olursa,

Yahut söyleyemeden vefat ederse eðer,
Dil ile söylemekten, affolur bu kimseler.

Bildirilen þeylerden, inanmazsa birine,
Ýnanmamýþ sayýlýr hükümlerin hepsine.

Hepsini ayrý ayrý bilmeden, anlamadan,
(Herbirine inandým) demek de olur iman.

Ýman hasýl olmasý için de, hem Ýslam’ýn,
Küfr saydýðý þeylerden kaçmalýdýr bihakkýn.

Mesela bir Müslüman, Ýslam’ýn ahkamýndan,
Birini hafif görse, imandan çýkar o an.

Kur'an-ý kerim ile, Peygamberle, melekle,
Hâþâ alay etmek de küfr olur böylelikle.

Küfr, yani inkâr etmek, esasen üç nevidir.
Bunlar, cehli, cühudi, üçüncüsü hükmidir.

Küfr-i cehli þudur ki, iþitmediði için,
Ýman nurundan mahrum olmasýdýr kiþinin.

Bu da iki nev' olup, (basit cehil)dir biri.
Bunlar, çok cahil olup, yoktur hiç bilgileri.

Cahil olduklarýný, bilip farkýndadýrlar.
Hayvan gibi ve hatta daha aþaðýdýrlar.

Çünkü her insan ile hayvaný ayýran fark,
Ýlim ile idraktir, bu, böyledir muhakkak.

Cehl'in ikincisine, cehl-i mürekkeb denir.
Yani yanlýþ ve sapýk itikat edinmektir.

Bu cehil, birinciden daha tehlikelidir.
Ýlacý bilinmeyen bir hastalýk ve derttir.

Cehlini kemal sanýr zira böyle kimseler.
Cahil ve ruh hastasý olduðunu bilmezler.

Batýla sarýlmýþtýr bu kimseler, hak diye.
Bunun için tövbeye lüzum görmezler bile.

Allahü teâlânýn fadlýna kavuþarak,
Hastalýðýný bilen, kurtulur bundan ancak.