Habib-i Acemi ki, büyük bir evliyadýr,
Kalblere tesir eden nasihatlarý vardýr.

Büyük Ýslam âlimi, devrinin bir tanesi.
Ýnsanlarý ateþten kurtarmaktý gayesi.

Resulün kalbindeki ilim, feyiz ve nurlar,
Bu büyük evliyanýn kalbini doldurdular.

Birisine yazdýðý mektupta buyurdu ki:
(Gafletle yaþýyoruz, öleceðiz halbuki.

Hep günah iþlemekle geçiyor günlerimiz.
Karardý isyan ile, amel defterlerimiz.

Dedikodu, iftira, yalan, gýybet, su-i zan.
Gece gün, Rabbimize eyledik günah, isyan.

Hep noksan ve kusurlu, her ibadetimiz de.
Bu bozuk halimizi görüyor Rabbimiz de.

Gerçi her gün, beþ vakit namazý kýlýyoruz.
Lakin her edebine, dikkat edemiyoruz.

Oruç da tutuyoruz her sene Ramazanda.
Ve lakin karþýmýza çýkar mý ki Mizanda?

Müminin, kýymetlidir ömründeki her aný.
Malayani þeylere harcýyoruz zamaný.

Hep gafletle geçiyor bu sayýlý nefesler.
Ve lakin bunun sonu, piþmanlýktýr ve keder.

Binlerce teessüfler olsun ki halimize,
Ne yüzle gideceðiz ölünce Rabbimize?

Bu cihan bahçesine, (gül) için geldik, fakat,
Hep (diken) toplamakla ömrümüz geçti heyhat!

Ýki büyük nimet ki, Resulullah ve Kur'an.
Bunlarýn da þükrünü, aciz olduk ifadan.

Her türlü nimetleri verdi de Hak teâlâ,
Yine gaflet içinde yaþýyoruz biz hâlâ.

Böyle günah içinde bitince bu ömrümüz,
Yarýn kabul görür mü, bahane ve özrümüz?

Sýrf Onun ihsanýna güveniyoruz ancak.
Zira yoktur yüzümüz, huzuruna varacak.

Ölüm baþ ucumuzda, yaklaþtý hem de ecel.
Lakin iþleyemedik iþe yarar bir amel.

Allah'ýn didarýna kavuþurken iyiler,
Hesaptan kurtulamaz o gün bizim gibiler.

Elli bin sene süren, müthiþ hesap gününde,
Bekleriz çok mahcub ve baþlarýmýz önünde.

Ýyi düþünelim ki, olacak hepsi bunlar.
Kurtulur o gün ancak, aklýný kullananlar.

Piþman olmamak için yarýn ruz-i mahþerde,
Dinde, kýlý kýrk yarmak icab eder bu yerde.

Allah'ýn rýzasýna muhalif iþ yapanlar,
Yarýn hesap gününde çok piþman olacaklar.

Lakin Resulullahýn yoluna tâbi olan,
Dünya ve ahirette, görmez hiç zarar, ziyan.

Allah'a, ihlas ile yapmalý ki ibadet,
Huzuruna çýkýnca, olmasýn hiç nedamet.)