Ahmet Mekki Efendi, evlad-ý Resuldendi.
Ýnsanlar, kendisinden istifade ederdi.

Bu zat buyuruyor ki: (Bugün, din düþmanlarý,
Tek hedef seçmiþlerdir, Müslüman çocuklarý.

Onlarýn imanýný çalmak için gizlice,
Yalan ve iftiralar uydururlar bir nice.

Derler ki: (Cin ve melek, hatta Cennet, Cehennem,
Hep uydurma þeylerdir, hiç var mý gidip gören?

Göz ile görülmeyen bir þeye var denir mi?
Var diyen bir kimseye, akýllý denilir mi?)

Halbuki görülmeyen þeye inanmamakla,
Güvenmemiþ oluyor bunlar ilim ve akla.

Yani göz, kulak gibi uzuvlarýna, bunlar,
Tâbi olduklarýný bildirmiþ oluyorlar.

Halbuki insan uyar, ilmi ile aklýna.
Hayvanlar tâbi olur duyu organlarýna.

Nitekim insanlarýn his uzuvlarý, zaten,
Hayvanlara kýyasla, geridedir esasen.

Hem insan, her hususta göze nasýl inanýr?
Çok yerde akýl gözün, yanlýþýný çýkarýr.

Mesela göz, güneþi, pencerenin içinden,
Görünce, küçük sanýr güneþi pencereden.

Akýl ise, doðruyu bularak iþbu babta,
Der ki: (Güneþ büyüktür, dünyadan bile hatta.)

Burada, kâfirler de bizim gibi diyorlar.
Böylece hayvanlýktan kurtulmuþ oluyorlar.

Keþke ahirete de inanýp böyle yine,
Yükselmiþ olsalardý, insanlýk þerefine.

Bir komünist muallim, talebeye Rusya’da,
Der ki: (Ben, þimdi sizi görüyorum burada.

Elbette ki sizler de, beni görüyorsunuz.
O halde bizler varýz, çünkü görülüyoruz.

Hem bakýn, görülüyor karþýdaki þu daðlar.
Yok olan þey görülmez, öyleyse onlar da var.

Söylediðim bu sözler, ilme, fenne dayanýr.
Ýlerici aydýnlar, elbet fenne inanýr.

Velakin gericiler, der ki: Bu kâinatý,
Yaratan kuvvet vardýr, Allah’týr onun adý.

Onlarýn bu sözleri, fenne uygun deðildir.
Görülmeyen þeylere var demek, deliliktir.)

O sýrada, bir Türkmen çocuðu söz alarak,
Der ki: (Bu sözleriniz, akýldan gayet uzak.

Ben inanýyorum ki, hiç akýl yoktur sizde.
Zira akýl olsaydý, görürdük onu biz de.)

O komünist muallim, o Türkmen çocuðuna,
Hiç cevap veremeyip, öfkelenir çok ona.

Ve maðlubiyetinin öfkesiyle sýrf o an,
Çocuðu, tekme tokat çýkarýr o sýnýftan.

Yavrucak, ya ölmüþtür, ya hapse atýlmýþtýr.
Çünkü onu bir daha, hiç gören olmamýþtýr.)