Safvan ibni Süleym ki, tabiinden bir zattýr.
Her hali, insanlara öðüt ve nasihattýr.

Rabbine, öyle kulluk ederdi ki severek,
Geçerdi her gecesi, hep ibadet ederek.

Yani öyle çoktu ki ibadet ve taati,
Az daha fazlasýna, yetiþmezdi takati.

Çok namaz kýldýðýndan dolayýdýr ki hatta,
Þiþerdi ayaklarý çok durmaktan ayakta.

Namazlarda aðlayýp, gözyaþý dökerdi hep.
Seccadesi, devamlý ýslaktý bundan sebep.

Hatta kurumasýna, hiç fýrsat kalmýyordu.
Zira ertesi gece, yine ýslanýyordu.

Derdi ki, Resulullah buyurdu ki bir defa:
(Her göz aðlayacaktýr kýyamette mutlaka.

Yalnýz þu gözlerdir ki, o gün hiç aðlamazlar.
Allah korkusu ile hiç harama bakmazlar.

Ve bir de, Allah için uyumayan gözlerdir.
Ve Allah korkusundan, göz yaþý dökenlerdir.)

Hazret-i Ebu Bekir buyurdu ki þöylece:
Beþ namaz vakitleri, ard ardýna girince,

Melekler seslenir ki: (Ey insanlar, kalkýnýz!
Üstünüze farz olan bu namazý kýlýnýz.

Böylece sizi yakmak üzere hazýrlanan,
Ateþi, namaz ile söndürün hemen þu an.

Bilin ki, namazýný kýlmayanlar, elbette,
Kýzgýn göreceklerdir Allah’ý ahirette.)

Büyüklerden birisi, þeytana rast gelerek,
Dedi ki: (Senden bir þey istiyorum öðrenmek.

Senin gibi bir melun olmak istiyorum ben.
Bunun için acaba, nedir bana tavsiyen?)

Ýblis buna sevinip, dedi: (Bu, kolay gayet.
Namaza önem verme, ayrýca çok yemin et.)

Bazý din büyükleri, þöyle buyurmuþlardýr:
(Þu beþ þeyi yapmayan, beþ þeyden mahrum kalýr.

Malýnýn zekatýný vermezse her kim eðer,
Mallarýnýn hayrýný görmeyip, olur heder.

Bunun gibi, uþrunu vermezse biri þayet,
Tarla ve kazancýnda, kýlmaz yümün, bereket.

Sadaka vermeyenin, vücudu sýhhat bulmaz.
Dua etmeyen ise, muradýna kavuþmaz.

Namaz vakti girince, kýlmak istemeyen de,
Son nefeste, þehadet getiremez o demde.)

Yani namaz kýlmamak, ne fenadýr ve çirkin.
Ýmansýz gitmesine sebep olur kiþinin.

Namaza devam ise, kalbe þifa, nur verir.
Kýlanlarý, ebedi saadete erdirir.

Zira Peygamberimiz buyurdu: (Nurdur namaz.)
Namazýný kýlmayan, bu nura kavuþamaz.