Ali Galib-i Vasfi, âlim ve veli idi.
Söz ve nasihatleri, pek çok faideliydi.

Derdi ki: (Uzak durun gýybetten ey insanlar!
Zira gýybet edene, çok þiddetli azap var.

Nitekim gitti biri, bir velinin evine.
Bir iki laf söyledi Haccac’ýn aleyhine.

Haccac, çok insanlara zulmüyle meþhur idi.
O da, bu zulümleri ona söyleyecekti.

Buna raðmen o yine susturdu onu derhal.
Ve gýybet etmesine vermedi fýrsat, mahal.

Ve ona buyurdu ki: (Kardeþim, cenâb-ý Hak,
Bilesin ki, hükmünde çok adildir muhakkak.

Baþkasýnýn hakkýný aldýðý gibi ondan,
Onun dahi hakkýný, alýr baþkalarýndan.

Sen, onun iþlediði zulüm ile günaha,
Bakýp da, seninkini küçük görme sakýn ha!

Zira o gün, o günah, çok küçük olsa dahi,
Senin için çok zor ve çetin olur vallahi.

Bu konuda, (Bu âlim, þu âlimden üstündür.)
Demek bile gýybettir, zira duysa üzülür.)

Biri ona dedi ki: (Gýybet ettim zatýný.
Bu halimi hoþ gör de, helal eyle hakkýný.)

Ona, cevap olarak buyurdu ki: (Ey kiþi!
Rabbimiz kerih görüp, hoþ görmezken bu iþi,

Ben nasýl hoþ görürüm, tövbe et bu günaha.
Hakkýmý helal ettim, lakin yapma bir daha.)

Bir gün de buyurdu ki: (Ýbadet ve taatlar,
Yapýlýnca, iman da cilalanýr ve parlar.

Allah’ýn men ettiði haramlar iþlenince,
Bu sefer lekelenir ve kararýr iyice.

O halde bir imanda, azalmak ve çoðalmak,
Amellerden, iþlerden ileri gelir ancak.

Yani iyi amel ve ibadet yapýlmasý,
Suretiyle, imanýn çoðalýr parlamasý.

Ýþte ibadetlerle parlayýnca bir iman,
(Çok) dedi bu imana bazýsý ulemadan.

Haram iþleyince de, o parlaklýðý gider.
Buna dahi (Az) dedi yine bazý âlimler.

Dünyada en güzel þey, Rabbini tanýmaktýr.
Ve Ondan gayrisini, kalbinden çýkarmaktýr.

Evliya olanlarda hasýl olur keramet.
Bu da, Hak teâlâya yakýnlýktýr begayet.

Kalbin, Hak teâlâyý zikretmesi yanýnda,
Kerametin kýymeti, hiç yoktur esasýnda.

Evliya olmak için, hem dünya, hem ahiret,
Sevgisini, gönülden çýkarmalýdýr elbet

Sonra Ýslamiyet’e tam olarak uymaktýr.
Haram ve günahlardan, kesin uzaklaþmaktýr.)