Ebu Bekr-i Ebheri, bir mübarek zat idi.
Ýþi hep, insanlara öðüt nasihat idi.

O, bir günkü vaazýnda buyurdu: (Aman sakýn!
Gönlü kýrýk olmasý lazýmdýr Müslümanýn.

Sahabeden birisi, bir savaþ meydanýnda,
Salýnarak yürüdü, hem de bir cenk anýnda.

Resulullah, bu halin farkýna varmýþlardýr.
(Bu, doðru deðil!) diye, ikaz buyurmuþlardýr.

Huneyn harbinde dahi, yine eshab-ý kiram,
Çok kalabalýk olup, onbin kiþiydiler tam.

(Bu ordunun önünde kim durabilir?) diye,
Düþünüp, az bir gurur gelmiþti kalblerine.

Lakin böyle düþünüp, böbürlendiklerinden,
Düþmanýn karþýsýnda, daðýldýlar hep birden.

Savaþçý bir milletti zira karþýdakiler.
Her attýðýný vuran, okçuydu hepsi birer.

Buna raðmen, Allah'ýn Sevgili Peygamberi,
Atýný mahmuzlayýp, giderken tam ileri,

Hazret-i Ali tutup, dedi: (Ya Resulallah!
Gitme ki, hazretine zarar gelir mâzallah.)

Buyurdu: (Abdullah'ýn oðlu Muhammed'im ben.
Tek baþýma da olsa, giderim çekinmeden.)

Asla gerilemedi, bir milim olsa bile.
Durdu, fakat gitmedi onun bu ricasýyle.

Lakin hazret-i Abbas, sesi gür kimseydi pek.
Ýkaz etti Eshabý, þöyle nida ederek:

(Ey Resulün Eshabý! Nereye gidersiniz?
Burada yalnýz kaldý bakýn Peygamberimiz.

Söz vermemiþ miydiniz siz Ona ilk günlerde,
Ki, yalnýz býrakmayýz seni her tehlikede.)

Onlar bunu iþitip, durumu anladýlar.
(Biz n'apýyoruz?) deyip, hemen toparlandýlar.

Kýrýk kalbli olarak saldýrdýlar bu kere.
Allah'ýn yardýmýyle, kavuþtular zafere.

Allah, göðsü kabarýk insanlarý sevmiyor.
Baþý önünde olan kullarý beðeniyor.

Dikbaþlýlýk kötü þey, sen, bir kulsun nihayet.
Çok ibadet yapsan da, arkasýndan tövbe et.

Ancak böyle yapmakla buluruz rahat, huzur.
Zira her amelimiz bizim hata ve kusur.

Edebi ve hayâyý, elden býrakmayalým.
Ve her insana karþý, mütevazý olalým.

(Benim dediðim doðru, sen peki diyeceksin!)
Birine böyle demek, kibirdir, gayet kesin.

Adam ol da, gönlüyle desin o sana peki.
Zorla peki dedirtmek, bir marifet deðil ki.

Zira Peygamberimiz, eshabdan hiç kimseye,
Asla söylememiþtir, (Bana peki de!) diye.

Ve lakin o aslanlar, aþýk olup hep Ona,
Canlarýný verdiler, çoðu Onun uðruna.)