Tahir-i Bedahþi ki, gönül ehli bir zattýr.
Ýþi hep insanlara öðüt ve nasihattýr.

Bir gün de buyurdu ki: (En büyük düþmanýnýz,
Sizin içinizdedir, onunla uðraþýnýz.

O düþman nefistir ki, içinizdedir her an.
Eðer kýzacaksanýz, ona kýzýn durmadan.

Çünkü o uðraþýr ki, soksun sizi günaha.
Dünyada ondan ahmak bir mahluk yoktur daha.

Çünkü her bir arzusu, kendi aleyhinedir.
Onun peþinde giden, helake sürüklenir.

(Harama yaklaþmayýn!) buyuruyor Rabbimiz.
Nefis de, haramlardan zevk alýyor bilakis.)

Yine bir sohbetinde buyurdu ki: (Ey kiþi!
Bir iþ eðer günahsa, sakýn yapma o iþi.

Zira Müslüman demek, teslim olan demektir.
Müminin, her günahtan kaçýnmasý gerektir.

Kalbinin ürperdiði bir iþi yapma sakýn.
Haramda, kalbi titrer halis bir Müslümanýn.

Günah iþleyenlerden, uzak durmak gerektir.
Yani böyleleriyle pek görüþmemelidir.

Zira o kimselerle kim olursa arkadaþ,
Zararý, ona dahi dokunur yavaþ yavaþ.

Hakiki bir Müslüman, günahtan uzak durur.
Rabbini düþünmekle o yalnýz rahat bulur.

O, öyle çok görür ki kendi günahlarýný,
Vakit bulmaz görmeye baþkasýnýn aybýný.

Takva sahibi olup, günahtan kaçmalýdýr.
Bu yol ile Allah’a daha yaklaþmalýdýr.

Zira Müslüman için, kaçýnmak her günahtan,
Daha çok faydalýdýr, emirleri yapmaktan.

Ýslam âlimlerimiz buyurdu: Büyük, küçük,
Günahtan kaçmak gibi, olamaz bir üstünlük.)

Bir gün de buyurdu ki: (Sahibinden gayriye,
Tutulan kalb hastadýr, muhtaçtýr tedaviye.

Böyle kulun, Ýslam’a sarýlmasý güçleþir.
Farzlar zor ve zahmetli, haramlar tatlý gelir.

Kalbin bu hastalýða yakalanmasýna, hep,
Nefse uyup, günaha dalmaktýr asýl sebep.

Nefis, Hak teâlâya düþmandýr, hem de fazla.
Ona ibadet etmek, arzu etmez o asla.

Nefis, haddi zatýnda kendine de düþmandýr.
Ýnsana haramlarý iþletmekten zevk alýr.)

Bir gün de buyurdu ki: (Günah, ateþ gibidir.
Günahlar sebebiyle Cehenneme girilir.

Bizim büyüklerimiz takvaya sarýldýlar.
Haram ve günahlarý, ateþ bilip kaçtýlar.

Bir Allah adamýna kavuþursa bir kimse,
Kavuþur o sayede çok bereket ve feyze.

Hiç iþleyemez olur bir günahý, hem de az.
Bu, öyle bir nimet ki, herkese nasib olmaz.)