Ebu Ali Rodbari, âlim ve veli bir zat.
Verirdi insanlara hep öðüt ve nasihat.

Bu zat buyuruyor ki: (Her Müslüman, en evvel,
Bir iman ve itikat edinmeli mükemmel.

Ehl-i sünnet denilen o büyük insanlarýn,
Bildirdiði imandan, kýl kadar ayrýlanýn,

Azaptan kurtulmasý, asla mümkün deðildir.
Bunun böyle olduðu, pek kati ve bellidir.

Zira Kur’an-ý kerim ve hadis-i þerifler,
Ve din büyüklerimiz verdiler böyle haber.

Yani ehl-i sünnetten biraz ayrýlanlarýn,
Maksatlarý din deðil, dünyalýk olanlarýn,

Sözleri, kitaplarý, sanki zehir gibidir.
Onlara aldananlar, imanýný yitirir.

Dünya makamý için, dini alet ederek,
Kendine, din adamý edasýný vererek,

Her aklýna geleni söyleyip yazanlarýn,
Hepsi din hýrsýzýdýr, onlara aldanmayýn.

Yazdýklarý kitap ve dergiler ile, bunlar,
Okuyan kimselerin, imanýný çalarlar.

Bu bozuk kitaplara aldanan nice insan,
Vardýr ki, kendisini sanýr yine Müslüman.

Oruç tutar ve kýlar beþ vakit namazýný.
Bilmez ki, çaldýrmýþtýr dinini, imanýný.

Yaptýðý ibadetler, indallah kabul görmez.
Hiçbir iyiliðine, sevap, ecir verilmez.

Ýman varsa, bunlarýn olur faideleri.
O ise, imanýný çaldýrmýþ, yok haberi.

O halde her Müslüman, uyanýk olmalýdýr.
Bu kabil kitaplarý, hiç okumamalýdýr.

Bir kitabý alýrken, deðil sýrf kapaðýna,
Bakmalýdýr bilhassa (kim yazmýþ?) olduðuna.

Ehl-i sünnet bir âlim yazmýþsa, almalýdýr.
Çünkü o âlimlerden, insana fayda vardýr.

Dinde reformcu veya bid’at ehli bir insan,
Yazmýþsa, kaçmalýdýr o kitabýn yanýndan.

Çünkü iki cihanda saadete kavuþmak,
Ehl-i sünnet olmaya baðlýdýr bugün ancak.

Bu da, Hak teâlânýn resulü, sevgilisi,
Dünya ve ahiretin iyisi, efendisi,

Olan Resulullaha uymakla olur mümkün.
Bu da, ehl-i sünnetin yoludur ancak bugün.

Mühim olan, doðru bir iman ve itikattýr.
Sonra, ibadetleri öðrenmek ve yapmaktýr.

Kalbde doðru imanýn olduðuna alamet,
Müminlere sevgidir, kâfirlere adavet.

Çünkü Ýslam ve küfür, zýttýr birbirlerine.
Bir kalbde biri varsa, yer kalmaz diðerine.

Ýki zýt þey, bir anda, bir yerde bulunamaz.
Bunlardan biri varsa, öteki gider, durmaz.)