Ahmet Mekki Efendi, ilim ehli, büyük zat.
Verirdi insanlara hep öðüt ve nasihat.

O bir gün buyurdu ki: (Þu anda, herbiriniz,
Bir koyun sürüsünün çobaný gibisiniz.

Nasýl ki mesul ise çoban, koyunlarýndan,
Mesuldür her kiþi de, aile efradýndan.

Kim Allah'a ibadet ediyorsa ihlasla,
Üzüntü ve yeise kapýlmasýn o asla.

Çünkü cenâb-ý Allah, Kur’an-ý keriminde,
Hem de sure-i Kehf'in sonuncu âyetinde,

Buyurdu ki: (Ýhlasla, kim ederse ibadet,
Cennete koyacaðým ben onu ilel ebed.)

Ýþ, ihlasla Allah'a ibadet eylemektir.
Yoksa, Allah korusun, netice felakettir.)

Bir gün de buyurdu ki: (Nasýl ki su ve ceryan,
Kablo ve boru ile, nakledilirse þu an,

Nurlar da, kalbden kalbe, bir yolla nakledilir.
Bu yol, o büyüklere muhabbet ve sevgidir.

Evliyanýn kalbleri, kaynaktýr feyizlere.
Nur, onlarýn kalbinden saçýlýrlar her yere.

Bu nuru almak için, iki mühim þart vardýr.
Bunlardan biri (sevmek), biri de (inanmak)týr.

Kim bu büyük zatlarý ne kadar sever ise,
O miktarda kavuþur, bu nur ile feyize.

Bu nurun gelmesine, en mühim mani, engel,
Kulun kendi nefsidir her þeyden daha evvel.

Bir memleketin tadý, evliyalar iledir.
Onlar, o beldelerin manevi lideridir.

Bir mümin, Allah için tevazu etse eðer,
Hak teâlâ, o kulu yükseltir, aziz eder.

Kalbinde zerre kadar kibir olan bir insan,
Hiç Cennete giremez, kurtulmadýkça bundan.

Kibir ve gururlanmak, þeytanýn sýfatýdýr.
Mütevazý olmaksa, meleklerin vasfýdýr.

Peygamber efendimiz, mütevazý idiler.
Mütevazý olaný, Allah da, kul da sever.)

Bir gün de buyurdu ki: (Ýman, büyük nimettir.
Elden giderse diye, tir tir titremelidir.

Bir Müslüman, imansýz ölmekten korkmaz ise,
Son nefeste, imansýz ölebilir o kimse.

Ýyilerle beraber bulunmak, büyük nimet.
Zira böyle yerlere, iner rahmet, bereket.

Dine hizmet etmekte, sýkýntý, çile vardýr.
Sabredenler, çok büyük sevap ve ecir alýr.

Allah adamlarýnýn hayatýný okumak,
Dünya muhabbetini, çýkarýr kalbden mutlak.

Kalbden, dünya sevgisi çýkar çýkmaz tamamen,
Yerine, Rabbimizin sevgisi dolar hemen.

Kim, o büyük zatlarýn, okursa hayatýný,
Arttýrýr Hak teâlâ onlarýn ihlasýný.)