Abdullah-ý Þemdini, bir âlim ve velidir.
Tesirli sözleriyle, kalbleri etti tenvir.

Bir gün de buyurdu ki: (Bir hayaldir bu dünya.
Yani bir görüntüdür, yahut kýsa bir rüya.

Herhangi görüntünün olmasý için dahi,
Bir aslýnýn olmasý lazým gelir tabii.

Ýþte o asýllar da, Cennette bulunurlar.
Dünyadaki her þeyin, Cennette bir aslý var.

Cennet nimetlerinin, dünyadaki hayali,
Rabbin emirleridir namaz, oruç misali

Keza Cehennemin de bir görüntüsü vardýr.
Bunlar da, içki, kumar misali haramlardýr.)

Bir gün de buyurdu ki: (Çocuklar bir emanet.
Baba, ona dinini öðretmelidir elbet.

Nasýl ki mesul ise sürüsünden her çoban,
Siz dahi mesulsünüz, çoluk çocuðunuzdan.

Emanete hýyanet olmayacaðý gibi,
Onlara, dinlerini öðretmeli tabii.

Babalar çocuðundan, hocalar talebeden,
Mesuldür amirler de, kendi maiyetinden.

Hatta a’zalar bile, emanettir insana.
Sokmamalý onlarý, bir günah ve isyana.)

Baþka bir sohbetinde buyurdu: Ey insanlar!
Bize, Hak teâlânýn þöyle bir müjdesi var:

Zira buyuruyor ki: (Ýhlasla amel eden,
Ahirette, Cennete girecek ebediyen.)

Bu ömür, ahirete nazaran yok gibidir.
Rabbimiz, kullarýna, pek çok merhametlidir.

(Ýtaat edenlere, hiç azap yapmam) diyor.
Ve bunu, Kitabýnda bize beyan ediyor.

Zira buyuruyor ki: (Her emrime, siz benim,
Ýtaat ederseniz, niçin azab edeyim?)

Dünyada var mýdýr ki hiç bir anne ve baba,
Evladýný ateþte yaksýn da etsin heba?

Allah'ýn kullarýna merhametiyse fakat,
Anne babadan dahi ziyadedir kat be kat.

Onun merhametinin, sadece yüzde biri,
Bu dünyaya inmiþtir, ahirette gerisi.

Hak teâlâ, dünyada, o bir merhametiyle,
Acýyýp rýzýk verir, hem kâfirlere bile.

Yani bütün insanlar, cümle bitki ve hayvan,
O bir merhamet ile rýzýklanýr durmadan.

Errahman sýfatýnýn manasý þöyledir ki:
(Dünyada, küffâra da yetiþir merhameti.)

Kalan o doksandokuz rahmetiyse Allah'ýn,
Sadece müminlere verilecektir yarýn.

Errahim sýfatýnýn, manasý þu ki zira:
(Ahirette acýr O, yalnýz Müslümanlara.)

Orada, kâfirlere hiç acýnmayacaktýr.
Onlar Nar-ý cahim’de ebedi yanacaktýr.)