Mevlana Hasan Berki, büyük velilerdendir.
sözleri, gönülleri parlatýp etti tenvir.

Bu zat buyuruyor ki: (Okunur iken ezan,
Düþünün ki: (Ýsrafil, Sur’a üfler þu zaman.)

Abdest almak üzere kalktýðýnýz zaman da,
Düþünün ki: (Kabrimden kalkýyorum þu anda.)

Camiye giderken de, düþünün ki hem yine:
(Gidiyorum þimdi ben, sanki mahþer yerine.)

Müezzin, ikameti okuyup da o saat,
Safa girdiklerinde namaz için cemaat,

(Mahþerde, insanlarýn yüzyirmi saf halinde,
Toplandýðýný) düþün o mahþer mahallinde.

Ýmam namaza durup, Fatihayý okurken,
De ki: (Saðýmda Cennet ve solumda Cehennem.

Ensemde Azrail ve karþýmda Beytullah var.
Ayaðýmýn altýnda, Sýrat ve önüm mezar.)

Düþün sonra: (Mizanda, sualim nasýl geçer?
Bana yoldaþ olur mu yaptýðým ibadetler?

Yoksa, kabul olmaz da onlarýn bir tanesi,
Yüzüme mi çarpýlýr bir paçavra misali?)

Bir gün, Resulullaha sordu biri ensardan.
Dedi: (Bize beyan et, namazýn esrarýndan.)

Buyurdu: (Ey eshabým, namaz, büyük ibadet.
Rabbin hoþnut olduðu bir ameldir o elbet.

Meleklerin sevdiði, nebilerin sünneti.
Amalin efdalidir, kalbinizin lezzeti.

Namaz, canýn nuru ve bedenin kuvvetidir.
Dualarýn kabulü, rýzkýn bereketidir.

Namaz, melekül mevte þefaatçýdýr hem de.
Ayrýca aranýzda perdedir Cehennemde.

O, karanlýk kabirde çýrað olur, yani nur.
Kýyamet sýcaðýnda, serin bir gölge olur.

Namaz, Münker-Nekir’e, cevaptýr esasýnda.
Kolaylýktýr, hesabýn görülme esnasýnda.

Sýratý, þimþek gibi geçiren bir araçtýr.
Cennetin anahtarý, baþlarýmýza taçtýr.)

Yine buyurdular ki: (Ýmam ile beraber,
Ýftitah tekbirini alýrsa her kim eðer,

Nasýl kuru yapraklar, dökülür rüzgar ile.
Onun günahlarý da, dökülür iþte böyle.

Namaza baþlayýp da, Euzü söyleyince,
Çok sevaba kavuþur, kýllarý adedince.

Fatiha okuyunca, hac sevabý kazanýr.
Rüku için, bir nice sadaka ecri alýr.

Rüku tesbihlerinden, yüz suhuf, dört kitabý,
Kýraat etmiþ gibi, alýr ecr-ü sevabý.

Semi’allahü limen hamideh derse eðer,
Allah onu, tam rahmet deryasýna gark eder.

Secdeye vardýðýnda, insan ve cinnilerin,
Adedince sevap ve ecir alýr o mümin.)