Ebu Bekr-i Ebheri, gönül dostu bir veli.
Nasihati, herkese olurdu faideli.

Derdi ki: (Kardeþlerim, imaný olan kiþi,
Nasýl iþleyebilir günah olan bir iþi?

Yaptýðý her ameli, kaydediyor melekler.
Mahþerde, bunlar ona sorulur birer birer.

Her iþi ne niyetle yaptý ise, muhakkak,
Hepsinin hesabýný soracak cenâb-ý Hak.

Sadece ameline bakmaz Allah kulunun.
Bakar ki, o amelde, maksadý neydi onun?

Bir bakkal, ölüp gider ahiret âlemine.
Tam ellibin sahife getirirler önüne.

Bakýp o yazýlara, sorar ki: (Bunlar nedir?)
Derler: (Senin dünyada yaptýðýn amellerdir.

Alýþ veriþ yapmýþsýn sen elli bin kiþiyle.
Herbirine bir sayfa açýldý iþte böyle.

Onlarla ne yaptýysan, ne konuþtuysan eðer,
Bütün inceliðiyle yazýldý birer birer.)

Bir gün de buyurdu ki: (Þimdi vardýr Cehennem.
Þiddeti, bu ateþten kat kat ziyadedir hem.

Ýþte size bir misal vereyim ey insanlar!
Güneþte, elli milyon derece hararet var.

Halbuki bildiðiniz var ya demir madeni,
Üçbin derecedeyken erir, akar su gibi.

Hararet üçbin iken böyle olursa demir,
Güneþ, tam elli milyon derece, düþünün bir.

Mahþerde, Cehenneme atacaklar güneþi.
Bir anda kararacak o muazzam ateþi.

Kenarda bir top gibi kalacak o ateþte.
Güneþin, Cehenneme nisbeti böyle iþte.

Dense ki: (Cehennemde beden yanar ve biter.
Öyle ise acýyý, insan nasýl hisseder?)

Cevabý þöyledir ki: (Bedenler, ahirette,
Bu dünyadaki gibi olmayacak elbette.

Dünyadaki bedenler, çürümeye mahkumdur.
Ve lakin ahirette, bedenler baþka olur.

Yani onlar yanýnca, ölüp de bitmeyecek.
Allah’ýn kudretiyle tekrar diriltilecek.

Bu dünya, ahirete giden bir yol gibidir.
Gece gündüz, bu yolda birer konak yeridir.

Çýkmýþýz herbirimiz bu sonsuz yolculuða.
Elbette ihtiyaç var azýk ile yolluða.

Ahiret yolculuðu bitecek bugün, yarýn.
Ecel ani geliyor, gaflete dalma sakýn.

Ýþte ey kardeþlerim, piþman olmamak için,
Bu ömür fýrsatýný iyi deðerlendirin.)