Abdurrahman-ý Tagi, çok korkardý Allah'tan.
Þiddetle kaçýnýrdý, her haram ve günahtan.

Bir gün, sevdiklerine buyurdu ki: (Bu dünya,
Hayalden ibarettir, yahut sanki bir rüya.

Dünyaya muhabbeti artarsa bir kimsenin,
Azalýr ona olan muhabbeti herkesin.

Aksine, azalýrsa dünyaya muhabbeti,
Çoðalýr o nisbette, halk indinde kýymeti.

Dünya, kulu Allah'tan gafil eden þeylerdir.
Yani Hak teâlânýn men ettiði iþlerdir.

Bir iþ ki, Allah için yapýlýrsa eðer ki,
O, ahiret iþinden sayýlýr elbetteki.)

Bir gün de buyurdu ki: (Hak teâlâ, kullarda,
Ýki korkuyu birden, cem etmez bir arada.

Bu dünyada, günahtan kim kaçarsa korkarak,
Korkutmaz ahirette o kulu cenâb-ý Hak.

Her kim de, hiç korkmadan iþlerse günah, isyan,
Mahþere gittiðinde, korkutulur o insan.

Bu korku, muhabbetle birlikte olmalýdýr.
Yani onun kökünde, muhabbet, sevgi vardýr.

Mesela ben babamdan korkuyorum pek fazla.
Çünkü çok seviyorum kendisini ihlasla.

Yani onu üzmekten korkuyorum ben asýl.
Ýþte böyle bir korku, sevgiden olur hasýl.)

Buyurdu ki: (Eziyet etmeyin hiç kimseye.
Çünkü mezun deðiliz kimseyi incitmeye.

Nitekim þöyledir ki, tarifi de müminin:
Onun el ve dilinden insanlar olur emin.

Zira bir Müslümandan, kötülük sadýr olmaz.
O, kötülük görse de, karþýlýkta bulunmaz.

Sabredip, tatlý dille eder ona nasihat.
Çünkü gönül yýkmaya yoktur izin ve ruhsat.

Ýmansýz olanýn da kalbini kýrmak yoktur.
Zira o da, Allah'ýn yarattýðý bir kuldur.

Düþünün ki bir adam, Kâbe’yi yýkar ise,
Ne muazzam bir günah iþlemiþtir o kimse.

Kâbe, kul yapýsýdýr halbuki ey insanlar!
Gönül ise, Allah'ýn kudretiyle oldu var.

Rabbimiz buyurur ki: (Sýðmam göðe ve yere.
Sýðarým iman dolu ve kýrýk gönüllere.)

Kalb kýrmak, kul hakkýna girer ki hem de heyhat!
Mahþerde, ödemeye bulunmaz güç ve takat.

Bu haktan kurtulmanýn, bir tek çaresi vardýr.
O da, þehid olarak, dünyadan ayrýlmaktýr.

Zira þehid olanýn, kul borcu varsa eðer,
Alacaklý olaný, Mevlamýz razý eder.

Þehiden ölmek için, dua etmelidir ki,
Yoksa nifak üzere ölünebilir belki.

Kim Ýslam’a hizmeti düþünse her anýnda,
Þehiddir o Müslüman, ölse de yataðýnda.)