Alaaddin Halveti, hal ehli bir veliydi.
Vaaz ve sohbetleri, pek çok faideliydi.

Bu zat, insanlar ile ne zaman etse sohbet,
Derdi ki: (Ey insanlar, ölüm vardýr akýbet.

Sakýn aldanmayýn ki, çabuk biter bu dünya.
Bu hayat, bir hayaldir, yahut sanki bir rüya.

Bu faniye aldanan, bulmaz huzur ve sevinç.
Aklý olan, gönlünü kaptýrýr mý buna hiç?

Sadece dünya için çalýþýrsa bir kimse,
Verir Allah, dünyalýk muradý her ne ise.

Eðer ahiret için çalýþýrsa bir insan,
Allah, ikisini de, o kula eder ihsan.

Kim ki, ikisini de elde etmek isterse,
Her ikisinden dahi, mahrum olur o kimse.

Dünya ile ahiret, olamaz bir arada.
Ahirete çalýþan, kavuþur dünyaya da.)

Bir gün de buyurdu ki: (Bir hususta eðer siz,
Üç ayrý kiþi ile istiþare etseniz,

Dünya adamý ise, eðer ki o kimseler,
Üçü de, farklý farklý size cevap verirler.

Çözüm getirmek için sonra bu meseleye,
Allah adamlarýndan sorsanýz yüz kimseye,

Hepsinin de cevabý ayný olur muhakkak.
Zira her meselede, bir tektir elbette hak.

Hatta evvelkilerin söyledikleri ile,
Bu zatlarýn cevabý, ters düþer birbiriyle.

Buna sebep þudur ki, dünya ehli kiþiler,
Dünya menfaatini, en önce düþünürler.

Çeþit çeþit olunca dünya menfaatleri,
Elbette, farklý farklý cevap verir her biri.

Halbuki velilerin ölçüsü bir tek olur.
O da, Hakk’ýn rýzasý ne ise, ölçü odur.

Veliler, düþünmezler dünyayý hiçbir zaman.
Allah'ýn rýzasýdýr onlarca mühim olan.

Allah'ýn rýzasý da tek olunca her iþte,
Cevap dahi tek olur, incelik burda iþte.

Onlar, ahiretini düþünür her kiþinin.
Halleri, baþkasýna benzemez bunun için.

Her sual karþýsýnda, muhakkak bu veliler,
(Ahiret) ölçüsüne göre karar verirler.

Baþka insanlar ise, (dünya)yý ölçü alýr.
Ýþlerinin esasý, hep dünyaya dayanýr.

Halbuki bu ikisi, zýttýr birbirlerine.
Birine doðru gelen, yanlýþtýr diðerine.

Ayrýca, bir incelik vardýr ki yine bunda,
Bir Allah adamýna, bir þey sorulduðunda,

O iþin en hayýrlý cevabý neyse eðer,
Onu, Allah, o zatýn kalbine ilham eder.

Hatta yanlýþ bir cevap verse dahi o kiþi,
Yine hayra çevirir Hak teâlâ o iþi.