Salih Gülabi var ki, alim ve veli bir zat.
Bir gün, sevdiklerine þöyle etti nasihat:

(Kardeþlerim, Müslüman iyi insan demektir.
Tek derdi, Hakka karþý günah iþlememektir.

Allah korkusu ile, daima aðlar, inler.
Günahýndan utanýp, gece gün tövbe eder.

Yapacak olsa eðer o herhangi bir iþi,
Günah olmasýn diye, çýrpýnýr, titrer içi.)

Bir gün de buyurdu ki: (Helalden az yemeði,
Gece ibadetinden, bilirim daha iyi.

Mide dolu olunca, gaflet gelir kiþiye.
O, Rabbini unutur, meyleder haram iþe.

Helalin ziyadesi olursa buna sebep,
Haramla dolduranýn, ne olur hali acep?

Ebedi saadete kavuþabilmek için,
Günahtan kaçýnmasý lazým gelir kiþinin.

Ey insanlar þunu da biliniz ki pekala,
Günahý olanlarý, affeder Hak teâlâ.

Lakin azabý dahi vardýr ki Rabbimizin,
Senet yok elimizde, ondan kurtulmak için.

Kur'an-ý keriminde buyurur kendi hem de:
(Ýnsanlarýn bir çoðu, yanacak Cehennemde.)

O gün çoðu insanlar, düþecektir azaba.
Bilmeyiz ki, onlara dahil miyiz acaba?

Bir kýsmý da Cennete gireceklerdir, fakat,
Ona girmek için de, elimizde yok berat.

Cennete mi gireriz, yoksa Cehenneme mi?
Henüz belli deðilken, aðlamamak elde mi?

Bugünden tövbe edip aðlayýn ey insanlar!
Burada aðlamayan, ahirette çok aðlar.)

Bir gün de, birisine ediyorken nasihat,
Buyurdu: (Ahirettir asýl gaye ve maksat.

Rabbini sevdiðini söylüyorsun ey insan!
Bu nasýl sevgidir ki, edersin Ona isyan?

Seven, hiç sevdiðini getirir mi gazaba?
Bil ki günah iþleyen, duçar olur azaba.

Zira yaratýldý ki bu insanlar ve cinler,
Allahü teâlâya ibadet eylesinler.

Sýrf Ona kulluk iken yaratýlýþ gayemiz,
Nasýl bunu unutup, isyan edebiliriz?

Bir de helal yemektir dinimizin esasý.
Zira haram yiyenin kabul olmaz duasý.

Nitekim bir Müslüman, haramdan yerse eðer,
Onun yedi uzvu da, Allah’a isyan eder.

Helalinden yer ise bir Müslüman da þayet,
Onun da yedi uzvu, yapar halis ibadet.

Eðer Rabbine karþý edepliyse bir insan,
Nasýl yapabilir ki Ona karþý bir isyan?)