Alaaddin Halveti, Allah adamlarýndan.
Saçtý sohbetleriyle devamlý ilim, irfan.

Her hali, insanlara olurdu ibret ve ders.
Hep güler yüzlü idi, severdi onu herkes.

Her nerede bir vaaz etse idi o halka,
Günah iþlememekten, bahsederdi mutlaka.

Bir gün de buyurdu ki: (Ey insan, aman sakýn!
Hiç günah iþleme ki, yanarsýn sonra yarýn.

Günah iþleyeceksen, sok elini ateþe.
Dayanabiliyorsan, o zaman günah iþle.

Yok dayanamýyorsan, yapma o günah iþi.
Zira çok þiddetlidir Cehennemin ateþi.

Öyleyse ey insanlar, rastgele yaþamayýn.
Ýslam âlimlerinden birini örnek alýn.

Her devirde, muhakkak vardýr böyle birisi.
O zata tâbi olup, kurtarýn kendinizi.

Ýnsanlar arasýnda, böyle yüksek veliler,
Otlarýn arasýnda, sanki (gül) gibidirler.

Lakin unutmayýn ki kardeþlerim þunu da,
Yüzlerce (diken) vardýr, her bir gül aðacýnda.

Zira bu iþ böyledir, gül, olmaz hiç dikensiz.
Lakin gül zannetmeyin kendinizi hemen siz.

Gül kokar, diken batar, olur mu ikisi bir?
Hatta en büyük diken, kendini gül bilendir.

Bir mümin kardeþini, üzdün ise bir iþte,
Elbetteki dikensin ve ona battýn iþte.

Sen, istediðin kadar gülüm de, kim inanýr?
Diken gibi, herkesi edersin mutazarrýr.

Hakiki bir Müslüman, þudur ki ey insanlar!
Elinden ve dilinden, kimseye gelmez zarar.

Yumuþak bir halýya benzer ki bir Müslüman,
Üzerinde gezenler, incinmez asla ondan.

Korkmadan, çekinmeden yanýna varýr herkes.
Çünkü hep bilirler ki, ondan hiç zarar gelmez.

O, kendini herkesten aþaðý, kötü bilir.
Aynaya baktýðýnda, kendisinden iðrenir.

Deðil ki bir müminden uyuz köpekten hatta,
Bile o, kendisini üstün görmez hayatta.

Bir karýncayý bile incitmekten çekinir.
Bilir ki hayvan hakký, kul hakkýndan çetindir.

Hiç bir icraatýný, iyi görmez o zinhar.
Ýbadet yapsa bile, eder tövbe istiðfar.

Ýyi iþlerine de, bulur bir hata, kusur.
Çünkü o, ancak böyle bulur rahat ve huzur.

Dine hizmet etse de, kendinden bilmez asla.
Emredilen iþleri, icra eder ihlasla.

Hizmeti çok olsa da, yine boynu büküktür.
Elimden çýkar diye, endiþesi büyüktür.

Bunun için, Rabbine yalvarýr ki her daim:
(Ya Rabbi, bu hizmeti elimden alma benim.)