Ýmam-ý Rabbani’nin Mektubat kitabýnda,
Þöyle buyuruluyor namaz kýlmak hakkýnda:

(Hak teâlâ, kullara, çok merhamet etmiþtir.
Bütün emirlerinde kolaylýk göstermiþtir.

Þöyle ki, biz kullara, bir yirmidört saatte,
Onyedi rekat namaz emretmiþtir sadece.

Bu onyedi rekatýn kýlýnmasý da zaten,
Bir saatlik bir zaman bile tutmaz esasen.

Bunlarý kýlarken de, en kolay ve kýsa bir,
Sure okumayý da kabul eylemektedir.

Ayakta kýlamayan, kýlar hem oturarak.
Buna da gücü yoksa, kýlabilir yatarak.

Rüku ve secdeleri yapamayan müminler,
Ýma ve iþaretle eda edebilirler.

Hem abdest almak için, su zarar verir ise,
Toprak ile teyemmüm edebilir o kimse.)

Yine bir mektubunda buyuruyor ki bu zat:
(Allah’a hamd ederim, Resulüne salevat.

Bil ki namaz, Ýslam’ýn, beþ þartýndan biridir.
Bu, bütün taatleri kendinde cem etmiþtir.

Bu hususiyetinden dolayý namaz kýlmak,
Ýslam’ý temsil eder olmuþtur tek olarak.

Hem Rabbin sevgisine kavuþturacak olan,
Ýþlerin birincisi, namazdýr yine þu an.

Sonra namaz hakkýnda, o Server-i kâinat,
Buyurmuþtur: (Müminin miracýdýr bu taat.)

Yani namaz, insaný, dünyadan ahirete,
Yükselten bir merdiven gibidir hakikatte.

Ýnsan, sanki namazda, Rabbi ile konuþur.
Dünya ve ahirette saadete kavuþur.

Bir hadis-i þerifte buyurdu ki o Server:
(Cennette, müminlere vardýr ki öyle köþkler,

Dýþtan içi, içten de dýþarý seyredilir.
Bunlar, gece namazý kýlanlara verilir.)

Adem Nebi’den beri her dinde vardý namaz.
Herbiri toplanarak, kýlýndý bizlere farz.

Peygamber efendimiz, þöyle buyurmuþlardýr:
(Dininizin baþý ve esasý, bu namazdýr.

Nasýl ki bu dünyada, baþsýz insan olamaz,
Namaz olmayýnca da, din olmaz, Ýslam olmaz.)

Kim vazife bilmezse namazý hakikaten,
Nasibi yok demektir onun Ýslamiyet’ten.

Mümin ile kâfiri ayýran fark, namazdýr.
Namaz kýlmak, Allah’ýn emridir, yani farzdýr.

Yani Müslüman kýlar, kâfirler kýlmaz namaz.
Münafýða gelince, onun pek belli olmaz.

Beþ vakit namazýný kýlmayanlar, elbette,
Kýzgýn bulacaklardýr Allah’ý ahirette.)