Abdurrahman-ý Tahi, evlad-ý Resuldendir.
Ýlmi ile, Ýslam’ý ihya edenlerdendir.

O, bir gün buyurdu ki: (Her Müslüman, en evvel,
Bir iman ve itikat edinmeli mükemmel.

Ehl-i sünnet denilen o büyük insanlarýn,
Bildirdiði imandan, kýl kadar ayrýlanýn,

Azaptan kurtulmasý, asla mümkün deðildir.
Bunun böyle olduðu, pek kati ve bellidir.

Zira Kur’an-ý kerim ve hadis-i þerifler,
Ve din büyüklerimiz, böyle haber verdiler.

Yani ehl-i sünnetten, kýl kadar ayrýlanýn,
Maksatlarý, din deðil, dünyalýk olanlarýn,

Sözleri, kitaplarý, sanki zehir gibidir.
Onlara aldananlar, imanýný yitirir.

Dünya makamý için, dini alet ederek,
Kendine, (din adamý) edasýný vererek,

Her aklýna geleni söyleyip yazanlarýn,
Hepsi, din hýrsýzýdýr, onlara aldanmayýn.

Yazdýklarý kitap ve dergileriyle, bunlar,
Okuyan kimselerin, imanýný çalarlar.

Bu bozuk kitaplara aldanan nice insan,
Vardýr ki, kendisini sanýr yine Müslüman.

Oruç tutar ve kýlar beþ vakit namazýný.
Bilmez ki, çaldýrmýþtýr dinini, imanýný.

Yaptýðý ibadetler, maalesef kabul olmaz.
Hiçbir iyiliðine, sevap ecir alamaz.

Ýman varsa, bunlarýn olur faideleri.
O ise, imanýný çaldýrmýþ, yok haberi.

O halde her Müslüman, uyanýk olmalýdýr.
Böyle bozuk kitaplar hiç okumamalýdýr.

Bir kitabý alýrken, deðil sýrf kapaðýna,
Bakmalýdýr bilhassa (kim yazmýþ?) olduðuna.

Ehl-i sünnet bir âlim yazmýþsa, almalýdýr.
Çünkü o âlimlerden, insana fayda vardýr.

Eðer dinde reformcu, bid’at ehli bir insan,
Yazmýþsa, kaçmalýdýr o kitabýn yanýndan.

Çünkü iki cihanda saadete kavuþmak,
Ehl-i sünnet olmaya baðlýdýr bugün ancak.

Bu da, Hak teâlânýn Habibi, Sevgilisi,
Dünya ve ahiretin iyisi, efendisi,

Olan Resulullaha uymakla olur mümkün.
Bu da, ehl-i sünnetin yoludur ancak bugün.

Mühim olan, doðru bir iman ve itikattýr.
Sonra, ibadetleri öðrenmek ve yapmaktýr.

Kalbde doðru imanýn olduðuna alamet,
Müminlere sevgidir, kâfirlere adavet.

Çünkü Ýslam ve küfür, zýttýr birbirlerine.
Bir kalbde biri varsa, yer kalmaz diðerine.

Ýki zýt þey, bir anda, bir yerde bulunamaz.
Bunlardan biri varsa, öteki gider, durmaz.

Bunlardan birisine, deðer ve kýymet vermek,
Olur bu, ötekini hakaret, kötülemek.)