Seyyid Fehim Arvasi, büyük âlim ve veli.
Sohbeti, herkes için olurdu faideli.

O bir gün buyurdu ki: (Biz çok seviniyoruz.
Ýslam âlimlerini zira çok seviyoruz.

Eðer bu büyükleri tanýmasa idik biz,
Dünya ve ahirette, harab idi halimiz.

Büyükleri tanýmak, en büyük bir rütbedir.
Bu rütbe, her makam ve mevkiin üstündedir.

Bu rütbenin önüne, eðer mesleðinizi,
Alacak olursanýz, bu, zelil eder sizi.

Eðer sen tabip isen, tek tabip sen deðilsin.
Onbinlerce tabipten, ancak bir tanesisin.

Ama sen, bundan evvel, ehl-i sünnet üzere,
Doðru iman sahibi Müslümansýn bir kere.

Sonra da bir Veli’yi, bir Allah dostunu, sen,
Tanýyýp seviyorsun, þeref budur esasen.

Bu þerefin yanýnda, diðer makam ve mevki,
Gibi þeyler, kýymetten mahrumdur elbetteki.

Vardý Sahabeden de, meslek ehli kiþiler.
Lakin bahis konusu olmazdý öyle iþler.

Onlarda, tek ve ortak bir hususiyet vardý.
O da, Resulullahýn Sahabesi olmaktý.

Zira hazret-i Ömer, buyurur ki bu babta:
(Bizler bulduk þerefi, asýl Eshab olmakta.

Eðer Eshab olmanýn üstünde, baþka þeref,
Ararsanýz, çok zelil olursunuz maalesef.)

Çünkü Eshabdan olmak, zirvede bir noktadýr.
Daha çýkmak isteyen, aþaðý yuvarlanýr.

Bizler, Resulullahý görmedikse de, fakat,
Onun vârislerini tanýdýk, bu hakikat.

O gün, Resulullahýn kalbinden çýkan nurlar,
Her an, bu büyüklerin kalbinden yayýlýrlar.

Hem de hiç azalmadan, bir deðiþme olmadan,
Dünyanýn her yerine yayýlýyor durmadan.

Böyle büyük veliler, her devirde bulunmaz.
Uzun seneler sonra bulunurlar gayet az.

Böyle büyük zatlarý, sevmek ve tâbi olmak,
Kolay ele geçmeyen bir nimettir muhakkak.

Yapýlacak bir tek iþ, ona teslim olmaktýr.
Yani kendine deðil, o büyüðe uymaktýr.

Bir Allah adamýný seviyorsa bir insan,
Ona bahþedilmiþtir, büyük nimet ve ihsan.

Dünyada, bundan büyük bir nimet yoktur daha.
Bu nimete kavuþan, þükreylesin Allah'a.

Þükür, yalnýz dil ile getirilmez yerine.
Uymakla ifa olur Allah'ýn her emrine.

Yani Ýslamiyet’e sarýlýrsa bir insan,
Nimetlerin þükrünü, yapmýþ olur o zaman.

Her iyilik ve hayýr, Ýslam’ýn içindedir.
Ona uyan, þükrünü eda etmiþ demektir.