Celaleddin Tebrizi, âlim ve veli bir zat.
Þu hadis-i þerifi izah etti o bizzat:

(Bu dünya, müminlere, sanki hapishanedir.
Ve lakin kâfirlere, rahat, sanki Cennettir.)

Dedi: (Böyle ise de bu hadisin manasý,
Lakin izah etmeden zordur anlaþýlmasý.

Çünkü biz, dünyada da, kâfirlere nazaran,
Sanki Cennet hayatý yaþýyoruz her zaman.

Niçin hapishanedir bu dünya öyle ise?
Çünkü Cennete göre, böyle gelir bu bize.

Nitekim ahirette, Cehennemden son çýkan,
Mümine, dünya kadar Cennet vardýr o zaman.

Ve hatta bu dünyadan on misli daha büyük,
Ona, nimetle dolu verilir Cennette mülk.

O geniþliðe göre, bu dünyadaki evler,
Hatta saray da olsa, bir zindan gibidirler.

Bir gün, Abdülkadir-i Geylani hazretleri,
Giyinmiþ çok kýymetli güzel elbiseleri,

Sýrtýna bir þal alýp, çok da güzel bir atla,
Bir yere gidiyordu, heybet ve saltanatla.

O ara bir yahudi, sýrtlanmýþ çalý diken,
Ter kan içerisinde, yalýn ayak giderken,

Hazret-i Geylani'yi, bu haliyle görerek,
Geçer hemen atýnýn önüne (Duur!) diyerek.

Der ki: (Ey Gavs-ý a'zam, sizin Peygamberiniz,
Þöyle bir þey söylemiþ, var mýdýr haberiniz?

Demiþ ki: (Müminlere, zindandýr bu dünya tam.
Kâfirlere Cennettir), doðru mudur bu kelam?)

O, (Doðrudur) deyince, der ki hemen yahudi:
(Neresi doðru bunun, izah et bana haydi!

Yani Cennette miyim ben þu kötü halimle?
Sen de zindanda mýsýn yani þu haþmetinle?)

Keramet göstermeye, mecbur kalýr o artýk.
Attan inip, yanýna yaklaþýr o aralýk.

Sað kolunun içini gösterip yahudiye,
Buyurur: (Bak bakalým, ne görüyorsun?) diye.

O, bakýnca görür ki, bir Cennet var muazzam.
Orada, zevk içinde oturur Gavs-ý a'zam.

Buyurur: (Þimdi söyle, Cennet, bu dünya mýdýr?
Yoksa þimdi gördüðün o geniþ mekan mýdýr?)

Der ki: (O Cennetteki yerini gördüm senin.
Hakikaten burada, sen hapishanedesin.)

Sonra da, sol kolunun içini göstererek,
Sorar o yahudiye: (Ne görürsün?) diyerek.

Cehennemde yanarken görür o kendisini.
Bir dehþete kapýlýp, korku sarar içini.

Gavs-ý a'zam buyurur: (Þimdi de söyler misin?
Burda Cehennemde mi, yoksa Cennette misin?)

Der ki: (Ey Gavs-ý a'zam, haklýymýþsýn sen meðer.
Ahirete nazaran, Cennetmiþ bize bu yer)

Sonra, can-ü gönülden getirip þehadeti,
Ýman edip kazanýr, ebedi saadeti.