Seyfeddin-i Halveti, Hakkýn büyük velisi.
Dine, Müslümanlara hizmetti tek gayesi.

O bir gün buyurdu ki: (Bu dünya muvakkattýr.
Ölümden sonra olan hayat asýl hayattýr.

Çünkü insan, ne kadar sürse de uzun ömür,
Sonunda ecel gelir, ömür biter ve ölür.

Bu böyle olsa dahi, o sonsuz hayat yine,
Kurulmuþtur bu kýsa hayatýn üzerine.

Ýyi geçirilirse bu üç beþ günlük hayat,
Kazandýrýr insana, sonsuz huzur ve rahat.

Ve eðer geçirirse günahla her anýný,
Hak eder öldüðünde, Cehennem azabýný.)

Bir gün de buyurdu ki: (Ölüm var ey cemaat!
Ölümden sonra baþlar hakiki, asýl hayat.

Bu dünya bir hayaldir, vefasýz, fanidir hem.
Ahiret öyle deðil, ebedidir o âlem.

Þunu unutmayýn ki, yazýlýyor ameller.
Hepsinin hesabý var mahþerde birer birer.

Fazla ince hesaplar yapmayýn aranýzda.
Ki, çok incelenmesin sizin hesabýnýz da.

Üzersen üzülürsün, kýrarsan kýrýlýrsýn.
Tarlaya ne ekersen, yarýn olur alýrsýn.

Velhasýl ne yapsanýz dünyada gizli, açýk,
Mahþerde, ona göre bulursunuz karþýlýk.

Ey akýl sahipleri, düþünün, ibret alýn.
Henüz ecel gelmeden ölüme hazýrlanýn.

Sakýn aldanmayýn ki, çabuk biter bu dünya.
Bu hayat bir hayaldir, yahut kýsa bir rüya.

Bu faniye aldanan, bulmaz huzur ve sevinç.
Aklý olan, gönlünü kaptýrýr mý buna hiç?)

Bir gün de buyurdu ki: (Ey gafil olan insan!
Gece gündüz, Rabbine edersin günah, isyan.

Bir damla sudur aslýn, ölürsün bugün, yarýn.
Sayýlmayacak kadar çoktur hem de günahýn.

Kendine gel, adam ol, olsan dahi paþa, bey.
Teneþir tahtasýnda bitecek yarýn her þey.

Bu günkü havalarýn, yarýn sona erecek.
Ölüme hazýrlan ki, çetin günler gelecek.

Bakmayýn þimdi dimdik ayaktayýz, yürürüz.
Bir gün de musallada yatarýz hem de dümdüz.

Bir gün Resul-i ekrem, gidip bir kabristana,
Aðlayýnca, eshabý sordular bunu ona.

Buyurdular ki: (Ölüm, dehþetli bir iþ elbet.
Buna hazýrlanýn ki, baþa gelir akýbet.)

Dünya, hayal ve hiçtir, iþi de hiçtir elbet.
Hiç ile uðraþan da hiç olur en nihayet.

Ölüm ve sonrasýna kim hazýrlanýr ise,
Olur Allah indinde hayýrlý, iyi kimse.)