Emir Hüsrev Dehlevi, faziletli, büyük zat.
Özellikle gençlere ederdi çok nasihat.

Bir gün, genç bir kimseye, buyurdu ki: (Evladým,
Geçirme namazýný, budur ilk nasihatým.

Namaz, ruhun gýdasý, kalblerin þifasýdýr.
Hatta bu, Rabbimizin bir emri, yani farzdýr.

Buna raðmen bir mümin, namazý kýlmýyorsa,
Bunun için, Rabbinden, korkup utanmýyorsa,

Ondan daha hayýrsýz bir kimse olmaz elbet.
O kimse, ahirette piþman olur begayet.)

Derdi ki: (Kim beþ vakit namazý kýlar ise,
En büyük sermayenin sahibidir o kimse.

Zira namaz kýlmamak, çok büyük bir günahtýr.
Onlar, henüz kabirde azaba yakalanýr.

Ýþte ey kardeþlerim, piþman olmamak için,
Beþ vakit farz namazý, muhakkak eda edin.

Müslüman, namazýný kýlmalýdýr muhakkak.
Yoksa, mahþer gününde azap görür o mutlak.

Bir müminin izzeti, günahtan kaçýnmaktýr.
Þerefi, geceleri kalkýp namaz kýlmaktýr.)

Yine bir sohbetinde buyurdu ki: (Ey insan!
Dikkat et, ahiretin olmasýn sakýn ziyan.

Dinin emirlerini yapmaya eyle gayret.
Zira dünya geçici, ebedidir ahiret.

Dünyayý, ahirete niçin tercih edersin?
Niçin nefsin peþinden, akýlsýzca gidersin?

Dünya iþleri için, geç kýlarsýn namazý.
Hatta Allah korusun, kazaya kalýr bazý.

Lakin namaz, kazaya kalýrsa dünya için,
Nefse esir olduðu bellidir o kiþinin.)

Derdi: (Nasýl yaðmurla, can gelirse yerlere,
Namaz kýlmak ile de, nur dolar gönüllere.

Þu iki þey vardýr ki, çok büyük bir nimettir.
Bu fýrsat elde iken, kaçýrmamak gerektir.

Biri, veli kullarýn sohbetinde bulunmak.
Öbürü, geceleri kalkarak namaz kýlmak.)

Bir gün de buyurdu ki: (Oðlum, sen ne garipsin.
Kullarý memnun edip, Rabbi gücendirirsin.

Daha mý mühimdir ki sence kulun rýzasý,
Kazaya býrakýrsýn, onlar için namazý.

Her sýkýntýyý aþmak arzu edersen þayet,
Beþ vakit namazýna, titizlikle devam et.)