Seyyid Fehim Arvasi, evliya bir zat idi.
Her hali, insanlara, birer nasihat idi.

Var idi kendisinde iyi huy, güzel ahlak.
Þefkatli davranýrdý o herkese muhakkak.

Her ne zaman bir sohbet etse idi o halka,
Ölüm ve ahiretten, bahsederdi mutlaka.

Bir gün de buyurdu ki: (Gidilirken bir yere,
Ýhtiyaç duyulursa nasýl ki bir rehbere,

Allah'a kavuþturan, bu din yolunda da hem,
Yolu bilen bir rehber lazýmdýr, hem de elzem.

Bu din, sorup öðrenmek ve iþ yapmak dinidir.
Ýnsan yalnýz kalýrsa, bu, çok tehlikelidir.

Ýnsana dost lazýmdýr, olsa da bir tek kiþi.
Yoksa, kitap okumak olmalý onun iþi.

Kendi aklýna göre giderse eðer insan,
Arkadaþý þeytandýr ve sonu olur hüsran.)

Bir gün de buyurdu ki: (Hak teâlâ, insanda,
Ýki korkuyu birden, cem etmez bir arada.

Yani kim, bu dünyada korkar ise Allah'tan,
Korkmaz o ahirette Cehennemden, azaptan.

Dünyada korkmayan da, çok korkar ahirette.
Zira o kimse için, azap vardýr elbette.

Korkmanýn menþeinde, vardýr gizli muhabbet.
Ýnsan, çok sevdiðinden çekinir, korkar elbet.

Allah korkusunun da temelinde bu vardýr.
Bu sevgi çoðaldýkça, korku dahi çoðalýr.

Kulda, böyle korkunun hasýl olmasý için,
Mütevazý olmasý lazým gelir kiþinin.

Kibirli insanlarý, Rabbimiz sevmez elbet.
Sevmediðine ise, vermez muvaffakýyet.

Gayriyi beðenmeyen, çok adi birisidir.
Þeytan huylu ve hatta þeytanýn kendisidir.

Þeytan, Adem Nebi'ye karþý kibrettiðinden,
Kovuldu, tard olundu huzur-u ilahiden.)

Yine o buyurdu ki evinde bir sohbette:
(Eðer niyet hayýrsa, hayýrdýr akýbet de.

Hak teâlâ bir kula, eder ise muhabbet,
Sevdiði bir kulunu, tanýtýr ona elbet.

Gösterir demiyorum, tanýtýr, çok sevdirir.
Görmek ile tanýmak, zira ayrý þeylerdir.

Her kime tanýtýrsa Allah böyle birini,
Ona vermiþ demektir her türlü nimetini.

Nasýl Resulullahý çok sevdi sahabiler,
Verdi Allah onlara, çok ulvi dereceler.

Çok yüksek olsa bile, baþý bir evliyanýn,
Ayaðý altýndadýr Sahabe-i kiramýn.

Onlarý tanýmakla, tanýmayýp sevmemek,
Arasýnda, çok büyük fark vardýr, bilmek gerek.

Gözü açýk olanla, a’ma olan gibidir.
Onlarý tanýyan ve seven, çok talihlidir.)