Abdülhakim Arvasi, sohbet ehli bir veli.
Sözleri, herkes için olurdu faideli.

Derdi ki: (Ey insanlar, þimdi vardýr Cehennem.
Þiddeti, bu ateþten kat kat ziyadedir hem.

Ýþte size bir misal vereyim ey insanlar!
Güneþte, elli milyon derece hararet var.

Halbuki bildiðimiz var ya demir madeni,
Üçbin derecedeyken, erir akar su gibi.

Hararet üçbin iken böyle olursa demir,
Güneþ, tam elli milyon derece, düþünün bir.

Mahþerde, Cehenneme atacaklar güneþi.
Bir anda kararacak o muazzam ateþi.

Kenarda bir top gibi kalacak o ateþte.
Güneþin, Cehenneme nisbeti böyle iþte.

Dense ki: (Cehennemde, beden yanar ve biter.
Öyle ise acýyý, insan nasýl hisseder?)

Cevabý þöyledir ki, bedenler, ahirette,
Bu dünyadaki gibi olmayacak elbette.

Dünyadaki bedenler, çürümeye mahkumdur.
Ve lakin ahirette bedenler baþka olur.

Yani onlar yansa da, eriyip bitmeyecek.
Kâfirler, ebediyen böyle azap görecek.)

Bir gün de sohbetinde, buyurdu: (Kardeþlerim!
Size, mühim bir þeyi izah etmek isterim.

Her kalbden, baþka kalbe bir yol vardýr manevi.
Bu yolla, birbirine feyiz akar bir nevi.

Ýki mümin, bir yerde eðer karþýlaþsalar,
Kalbleri arasýnda, hemen bir akým baþlar.

Onlarýn ellerinde deðildir bu hareket.
Haberleri olmadan kurulur münasebet.

Manen yüksek olanýn kalbinde olan nurlar,
Aþaðýda olanýn kalbine doðru akar.

Cemaatle namazýn þudur ki bir faydasý,
Mümkün olmaz herkesin her an agah olmasý.

Bazýsýnýn Allah'tan gafil olduklarý an,
Bulunur cemaatte mutlaka agah olan.

Birisi gafil iken, agahtýr bir diðeri.
Uzak bir ihtimaldir, gafil olsun herbiri.

Böylece cemaatte, kesintisiz olarak,
Bir huzur ve agahlýk devam eder muhakkak.

Böyle olan namaz da, olur daha müstecap.
Cemaat, daha fazla alýr ecir ve sevap.)

Bir gün de buyurdu ki: (Allah dostu veliler,
Hayýrda, her insandan daha ileridirler.

Böyle yüksek bir zatta olmaz gurur ve kibir.
O, herkesi kendinden daha kýymetli bilir.

Kullar beðensin diye, bir þey yapmaz o zinhar.
Ve asla düþünmez ki, sevsin beni insanlar.

Bilakis çevirmiþtir yüzünü mahlukattan.
Rabbine yönelmiþtir, bir þey ummaz o halktan.)