Seyyid Abdülkadir ki, büyük evliyadandýr.
Seyyid olup, Resulün mübarek soyundandýr.

Hasta olan insanlar, hep ona baþvururdu.
Duasýný alarak, sýhhate kavuþurdu.

Nitekim anlatýlýr onun þu kerameti:
Ýslam âlimlerinden, naklettik rivayeti:

Bu mübarek kiþinin, yaþadýðý devirde,
Hindistan'da bulunan, Mültan adlý þehirde,

Bir kemik hastalýðý yayýlmýþtý bir zaman.
Ölüyordu, bu derde yakalanan her insan.

Seyyid hazretlerinin talebesi içinde,
Salih bir zat var idi, Gýyaseddin isminde.

Bu kiþi, ekseriya, hep Cuma geceleri,
Görürdü rüyasýnda Sevgili Peygamberi.

Yine bir rüyasýnda, Resulü gördü bu zat.
Peygamberimiz ona, verdi bir tüylü kanat.

Ve ona buyurdu ki: (Bu kanadý al benden.
Gidip, Abdülkadir'e teslim et yarýn hemen.

Hasta olan bir uzva , bunu dokundurursa,
Ayrýca, o hastaya, on ihlas da okursa,

Elbet þifa yaratýr, oraya cenâb-ý Hak.
Tüyü ver, bunu dahi, söyle ona muhakkak.)

Gýyaseddin dinledi bunlarý o Resulden.
Elinde kanat ile, uyandý sonra hemen.

Seyyid Abdülkadir de, yattýðýnda o gece,
O da, Resulullahý görüverdi öylece.

Resulullah, ona da buyurdu ki: (Ey oðlum!
Sana, Gýyaseddin’le bir þey gönderiyorum.

Onu al, tarif üzre tatbik et hastalara.
Hak teâlâ, onunla, þifa verir onlara.)

Onun, öyle faydasý oldu ki hakikaten,
Bunu ifade etmek, mümkün olmaz katiyen.

Yukarda bildirilen, derde yakalananlar,
Bu kanat sayesinde, hemen iyi oldular.

Allahü teâlânýn izniyle, bu hastalýk,
O beldede, kimsede görülmedi hiç artýk.

Bu zat buyuruyor ki: Çok verin sadakayý.
Zira önler sadaka, çok kaza ve belayý.

Dua etmekte dahi, vardýr çok sevap, ecir.
Ve hatta dua etmek, kaderi deðiþtirir.

Nitekim Resulullah, Ömer Ýbnil Hattab'a,
Buyurdu ki: (Kardeþim, dua eyle bana da.)

Hazret-i Ömer der ki: (Bu, kardeþim sözünden,
Daha tatlý bir kelam, duymadým ömrümde ben.)

Eshab, sual etti ki Resul-i kibriya'ya:
(Var mý ihtiyacýnýz, sizin dahi duaya?)

Buyurdu ki: (Siz edin, zira dua eylemek,
Bir nevi ibadettir, onu çok yapmak gerek.)

Öyleyse kardeþlerim, bulunun çok duada.
Zira dua etmeyen, kavuþamaz murada.

Bu zat, bir sohbetinde buyurdu: (Hayâ, edep,
Hayatýn her anýnda, lazýmdýr insana hep.

Herhangi bir mümini, görürseniz siz eðer,
Mütevazý davranýp, verin kýymet ve deðer.

Zira hiç belli olmaz, o gördüðün, kim bilir,
Allah'ýn çok sevdiði, bir veli olabilir.

Ýhtiyatlý davranmak lazýmdýr bunun için.
Duasýný almaya bakmalý her kiþinin.

Zira büyüklerimiz, þöyle bildirmiþlerdir:
Her gördüðünü Hýzýr, her geceyi Kadir bil.)