Ýmam-ý Buhari ki, hadiste büyük üstad,
(Sahih-i Buhari)yi o yazdý kendi bizzat.

Kitabullahtan sonra, bu kitaptýr bi-baha.
Zira bundan kýymetli, bir eser yoktur daha.

Çok küçük yaþta iken, vefat etti babasý.
Ve lakin çok saliha var idi bir anasý.

Oðlunun tahsilini, o aldý üzerine.
Nesi varsa harcadý, hep onun tahsiline.

Çocukken, gözlerine gelmiþti bir hastalýk.
Nihayet ikisi de, hiç görmez oldu artýk.

Annesi, gece gündüz dua ederdi ki hep,
Göndersin Hak teâlâ þifa için bir sebep.

Bir gece rüyasýnda, gördü Halilullahý.
Oðlu için bir dua istedi ondan dahi.

O buyurdu: (Ey hatun, üzülme buna asla.
Oðlunun gözlerini, açacak Hak teâlâ.)

Uyanýnca gördü ki, hakikaten oðlunun,
Açýlmýþ iki gözü, sevinip oldu memnun.

On yaþýnda baþladý, hadis ezberlemeye.
Lakin lüzum görmezdi yazmaya, kaydetmeye.

Bir hadisi, bir defa duysa, ezberliyordu.
Buna, hocalarý da çok hayret ediyordu.

Zira onbeþ yaþýna henüz daha gelmeden,
Tam yetmiþbin hadisi, biliyordu ezberden.

Hem de ravilerinin kimler olduklarýný,
Ad ve künyeleriyle, ahlak durumlarýný,

Hatta nerde, ne zaman doðmuþlar ise acep,
Ve ne zaman, nerede ölmüþler, bilirdi hep.

Onaltý yaþýndayken, hadis ihtiva eden,
Kitaplarýn hepsini, ezberledi tamamen.

Sonra da ilim için, eyledi çok seyahat,
Hadis ravileriyle, görüþtü kendi bizzat.

Kýrk yaþýna kadar da, devam etti bu böyle.
Görüþtü bu yerlerde bin hadis âlimiyle.

Üçyüzbinden çok hadis ezberinde olana,
(Ýmam) dendiði için, kavuþtu bu ünvana.

Hadiste, kimse onun tutamazdý yerini.
Ondan hadis alanlar, geçmiþti doksan bini.

Niþabur’a gitmiþti, yine ilim almaya.
Dört bin kiþi gelmiþti onu karþýlamaya.

(Sahih-i Buhari) nam kitabý o yazmýþtý.
Tam onaltý senede, bunu tamamlamýþtý.

Tek tek her bir hadisi, yazmadan önce daha,
Gusül abdesti alýp, gelirdi Beytullaha.

Makam-ý Ýbrahim'de, iki rekat bir namaz,
Kýlarak, istihare yapardý sonra biraz.

Tam kanaat ederse, (bu sahihtir) diyerek,
Yazardý kitabýna, Besmele söyleyerek.