Mensur ibni Ammar ki, evliya-yý kiramdan.
Vera ile takvaya sarýlýrdý her zaman.

Hükümdar Harun Reþid, dedi: (Ey Ýbni Ammar!
Cevap ver þu suale, sana üç gün mühlet var.

(Nedir o?) buyurunca, sordu ki þu suali:
(Kimdir þu insanlarýn en âlim ve cahili?)

O, derhal buyurdu ki: (Ya emirel müminin!
Hiç üç gün beklemeye lüzum yok bunun için.

En âlim þu kuldur ki, kalmaz ibadetinden.
Yine de, emin olmaz, korkar akýbetinden.

Bilse ki, Cehenneme, girecek tek bir kiþi.
(O, ben olabilirim) der ve titrer hep içi.

En cahil de þudur ki, yapar türlü þakavet.
Buna raðmen, emin ve çok rahattýr o gayet.

Bilse ki, tek bir kiþi girecektir Cennete,
Yine o, namzet görür kendini bu devlete.)

Çok ibadet eder ve çok korkardý Allah’tan.
Kaçardý küçük büyük, her hata ve günahtan.

Geceleri aðlar ve derdi ki: (Ya ilahi!
Bilerek, hiçbir günah iþlemedim vallahi.

Bile bile, emrine etmedim muhalefet.
Hep bilmeden iþledim, eyle beni maðfiret.

Eðer baðýþlamazsan günahýmý ey Rabbim!
Yarýn mahþer gününde, ne olur benim halim?

O gün, günahsýzlara, (Siz geçin!) dendiðinde,
Onlar, neþe içinde Cennete gittiðinde,

Sonra, günahkârlara dendiðinde (Siz durun!)
Hangisinde olurum ben bu iki grubun?)

Nasihat istemiþti biri de kendisinden.
Buyurdu: (Emin olma küfür tehlikesinden.

Nasýl, bir kelimeyle girilirse imana,
Bir sözle de, bu iman, gidebilir yabana.

Ýmaný, tehlikeden korumak için, önce,
Küfrü mucip þeyleri, öðrenmeli iyice.

Zira hangi kapýdan çýktýysa iman eðer,
Yine ayný kapýdan, geriye avdet eder.

Hangi elfaz-ý küfrü ettiyse þayet kiþi,
Yine o kelimeyle düzeltir ancak iþi.

Hak teâlâ, imaný, bizlere etti ihsan.
Cennete, bunun ile girecek cin ve insan.

Peygamber efendimiz, buyurdu ki bu bapta:
(Müminler geçerlerken mahþer günü Sýrat’ta,

Cehennem seslenir ki: Biraz çabuk olunuz!
Ki, zira ateþimi söndürüyor nurunuz.)

Bir baþkasý, nasihat istedi kendisinden.
Buyurdu ki: (Evladým, emin olma nefsinden.

Zira nefsinden gayri, düþman yok sana daha.
Hatta senden ziyade, o, düþmandýr Allah’a.

Lakin onu yok etmek, olmamalý gayemiz.
Yok etmekten ziyade, terbiye etmeliyiz.)