Ýbni Kavvam vardý ki, evliya-yý kiramdan,
Ýnsanlara Ýslam’ý anlatýrdý durmadan.

Bir fýkýh âlimiydi Þafii mezhebinde.
Kerametler sahibi bir veliydi devrinde.

Ýsmi Ebu Bekr olup, Kavvam, baba adýdýr.
O, (Ýbni Kavvam) diye daha fazla tanýnýr.

Vera ve zühd sahibi bir mübarek zat idi.
Tevazu, hayâ, edep, güzel huy sahibiydi.

Binyüzseksensekiz’de, Sýffin’de doðan bu zat,
Binikiyüzaltmýþ’da, Halep’te etti vefat.

Balis adlý þehirde, daha çok yaþamýþtýr.
O yörenin halkýna, ilim ve nur saçmýþtýr.

Bir tüccar anlatýr ki: Balis vilayetinden,
Hama’ya gitmek için, sefere çýkar iken,

Bizi, bazý insanlar ettiler þöyle ikaz,
Dediler: (Hama yolu tehlikelidir biraz.)

Biz bunu öðrenince Ýbni Kavvam’a gidip,
Dua talep eyledik tehlikeyi arz edip.

O bizi dinledi ve buyurdu ki: (Gidin siz.
Ýnþallah sað ve salim Hama’ya gidersiniz.)

Biz duayý alýnca, huzur-u kalble hemen,
Baþladýk yolculuða sabahleyin erkenden.

Yalnýz iki kiþiydik, vardý hem yüklerimiz.
Birer hayvan üstünde, giderdik herbirimiz.

Nihayet tam Hama’ya yaklaþtýðýmýz anda,
Beni uyku bastýrdý, uyumuþum hayvanda.

Lakin kendimden geçip, tam uyuduðum saat,
Eliyle, omuzumdan tuttu bir mübarek zat.

Buyurdu ki: (Uyuma, bak biz uyumuyoruz.
Ve her bir tehlikeden, sizi biz kolluyoruz.)

Gözlerimi açýp da gördüm ki baktýðýmda,
Ebu Bekir bin Kavvam duruyor sað yanýmda.

Birlikte yolumuza devam ettik bir zaman.
Hama’ya ulaþýnca, ayrýldý yanýmýzdan.

Yine nakledilir ki birinden o devirde:
Haleb’e gitmiþ idim, amcam ile birlikte.

Henüz yaþým az idi, yani gençtim o zaman.
Kötü arkadaþlara uyardým hem de bazan.

Rastladým orada da bunlardan birisine.
Götürdü o de beni, bir içki meclisine.

Kadehimi doldurup, dedi ki: (Al, sen de iç!)
Lakin ben içmemiþtim haram þey ömrümde hiç.

O arkadaþým ise, çok ýsrar ediyordu.
Kadehi göstererek, (Haydi, al iç!) diyordu.

Onun ýsrarlarýna, artýk dayanamayýp,
Karar verdim içmeye, onu elime alýp.

Lakin ben, o içkiden içecek idim ki tam,
Baktým ki, yanýmýzda belirdi Ýbni Kavvam.

Ve göðsüme vurarak tam içeceðim vakit,
Buyurdu: (Býrak onu ve buradan kalk da git!)

Yüz üstü yere düþtüm, kan aktý her yerimden.
Kalktým ve o halimle amcama gittim hemen.

(Ne oldu sana böyle?) diyerek etti sual.
Ben baþýmdan geçeni, anlattým ona derhal.

Dedi: (Þükürler olsun Allahü teâlâya.
Seni, o haram iþten kurtarmýþ bir evliya.)