Timur Han’a sordular: (Böyle yükselmenize,
Sebep olan þey nedir, söyleyin lütfen bize.)

Dedi ki: (Ermek için arzu ve muradýma,
Karýncayý, kendime örnek aldým daima.

Þöyle ki, bir savaþta yenilmiþti ordumuz.
Baktým ki, neticede perakende olmuþuz.

Bir duvarýn dibinde bekliyorken bu kere,
Gözüm, bir karýncaya iliþti birdenbire.

Var idi ki aðzýnda koca buðday tanesi,
Onu, duvar üstünden aþýrmaktý gayesi.

Ama hep yarý yolda, o tane düþüyordu.
Karýnca tekrar alýp, yukarý çekiyordu.

Lakin tam yetmiþ kere düþürmesine raðmen,
Vazgeçmedi yine de, maksat ve hedefinden.

Dikkat ettim, sonunda baþardý gayesini.
Aþýrdý o duvardan o buðday tanesini.

Ben bunu gördüðümde, düþündüm ki: Bu gayret,
Karýncadan ziyade, olmalý bende elbet.

Ondan sonra, bir iþe verseydim þayet karar,
Yýlmadan çalýþýrdým, baþarýncaya kadar.

Ayrýca, her iþ için sorardým âlimlere.
Onlarýn duasýný alýyordum her kere.)

Nitekim bu hususta buyurmuþ ki erenler:
(Kurtulur sýkýntýdan, sorarak iþ görenler.

Soran daðlarý aþar, sormayan yolda þaþar.
Danýþarak iþ yapan, daima rahat yaþar.

Ben bilirim diyenler, kurtulmaz sýkýntýdan.
Çünkü bilmediðini, öðrenmez gururundan.)

Bir baþka evliya da, buyurdu ki bir kere:
(Eðer bilmiyorsanýz, danýþýn bilenlere.

Ama kibirli olan, kaçýnýr danýþmaktan.
Çünkü ben de bilirim demektedir o her an.

Bu kibir, öyle feci beladýr ki mâzallah,
Kibirli olanlara, düþmandýr bizzat Allah.

Eðer yakalandýysa bu belaya bir kiþi,
Temizler onu ancak Cehennemin ateþi.

Secde etmedi ise, Adem'e lain þeytan,
(Ben ondan hayýrlýyým) dedi de, iþte ondan.

Ve eðer bir Müslüman, kýlmýyorsa namazý,
Bu dahi kibirdendir, budur bunun manasý.

Eðer hor bakýyorsa, bir kiþi diðerine,
Bu dahi iþarettir, o kimsenin kibrine.

Müslümana su-i zan, hakir görmek ve gýybet,
Sahibinin kibrine ederler hep iþaret.

Biri danýþmýyorsa yapacaðý bir iþte,
Kibirli olduðunu gösterir bu da iþte.

Dua istemiyorsa, insan yakýnlarýndan,
Bu dahi, kibir ile ilgilidir yakýndan.

Çünkü ihtiyacýný arz etmek, kibri kýrar.
Eðer arz etmiyorsa, kibirdendir aþikâr.)