Cabir-el Kürdi var ki, Allah dostlarýndandýr.
Gönüllere iþleyen nasihatlarý vardýr.

Hanbeli mezhebinin, büyük âlimlerinden.
Devrinin faziletli, üstün velilerinden.

Çok yüksek derece ve keramet sahibiydi.
Herkesce sevilen ve sayýlan bir veliydi.

Nafakasý, kendine verilirdi gaibten.
Ne yiyip ne içtiði, bilinmezdi katiyen.

Bir gün bir talebesi, gelerek huzuruna,
Dedi ki: (Sefer için, izniniz var mý bana?

Gemiyle Hindistan'a gitmek arzu ederim.
Yüksek müsaadenizle, duanýzý isterim.)

Buyurdu: (Hak teâlâ, versin sana selamet.
Yollarda, bir sýkýntý gelirse sana þayet,

Telaþlanma, o anda beni getir yâdýna.
Allah'ýn yardýmýyla gelirim imdadýna.)

Talebe (Peki) deyip, ayrýldý huzurundan.
Ve altý ay bir zaman geçmiþti ki aradan,

Evinde otururken, bir gün bu mübarek zat,
Heyecanla fýrlayýp, ayaða kalktý bizzat.

Ýþaretler eyledi, sanki birilerine.
Saða sola yürüyüp, oturdu sonra yine.

Evinde bulunanlar, birþey anlamadýlar.
Daha sonra, bu iþin hikmetini sordular.

Cevaben buyurdu ki: (Falanca talebemiz,
Denizde boðulurken, yardým ettik ona biz.)

Bir ay sonra talebe, gelerek huzuruna,
Kapandý hocasýnýn, mübarek ayaðýna.

Dedi ki: (Ey efendim, yardým etmeseydiniz,
O anda helak olur, boðulurduk hepimiz.)

Sonra, bir arkadaþý sordu ki: (Biraderim,
Hadise nasýl oldu, anlat, biz de bilelim.)

Dedi: (Biz gemideydik, rüzgar çýktý bir gece.
Dalgalar, daðlar gibi geliyordu peþpeþe.

Nihayet batýrýrken dalgalar gemimizi,
Hocamý hatýrladým, kurtardý gelip bizi.

Eli ile, rüzgara iþaret eyleyince,
O þiddetli rüzgarlar, birden durdu hemence.

Yaptý bir iþaret de, eliyle dalgalara.
O dað gibi dalgalar, kayboldular o ara.

Sonra da, saða sola yürüdü bir kaç adým.
Ve gözlerden kayboldu, aradým, bulamadým.)

Bu zat, bir sohbetinde, buyurdu: (Ey insanlar!
Gaflete gelmeyin ki, ahirette hesap var.

Hele kul haklarýnda, olur ki öyle dehþet,
Peygamberlere bile, gelir korku ve haþyet.

Bir gýybet, bir iftira, gönül yýkma, su-i zan,
Yüzünden, Cehenneme atýlýr nice insan.

Bu günahlar, girer ki kul hakkýnýn içine,
Atýlýr böyleleri, Cehennem ateþine.

Piþman olmamak için, mahþer gününde yarýn,
Asla girmemelidir, hakkýna insanlarýn.)