Var ki Ahmet bin Yahya el Cela hazretleri,
Gönüllere iþlerdi söz ve nasihatleri.

Aslen Baðdat’lý olup, Remle’de sürdü hayat.
Dokuzyüz onsekiz'de, orada etti vefat.

Henüz çocuk yaþýnda, çok düþkündü dinine.
Þöyle rica eyledi bir gün ebeveynine:

(Beni hibe edin ki Rabbimize siz bu gün,
Her an, Onun emrine çalýþayým büsbütün.)

Onlar da memnun olup, (Peki verdik) dediler.
O, ilim öðrenmeye eyledi o gün sefer.

Bir gece eve gelip, kapýyý çaldý birden.
(Kimsin?) dediklerinde, dedi: (Oðlunuzum ben.)

Babasý, (Ben oðlumu hibe ettim) dedi ve,
Kapýyý kilitleyip, almadý onu eve.

Doðruca Medine'ye eyledi o da avdet.
Ravda-i mübareki etti önce ziyaret.

Dedi: (Ya Resulallah, edersen eðer kabul,
Gece, sana misafir olmayý ister bu kul.)

Ravda’dan, (Kabul ettim!) buyuruldu kendine.
Gece misafir oldu, Hüdâ'nýn Habibine.

Rüyada, þereflendi Peygamberi görerek.
Resulullah, rüyada verdi ona bir ekmek.

Uyandý, o ekmeðin yarýsýný yiyince.
Yarýsý elindeydi kendisine gelince.

Nihayet vefatýnda bu mübarek kiþinin,
Bir hoca getirdiler, gaslini yapmak için.

Lakin o, korku ile, geriye çekilerek,
Dedi: (Bu, itti beni, ölmemiþ olsa gerek.)

Ev halký hayret edip onun bu sözlerine,
Gasl için, söylediler gidip baþka birine.

O dahi cenazeyi isteyince yýkamak,
Çekildi o da geri, fena halde korkarak.

Dedi ki: (Bu cenaze ölmemiþ, henüz diri.
Zira beni, kolumdan tuttu ve itti geri.)

Ev halký, bu hususu müþavere ettiler.
Gayet salih bir zatý getirdiler bu sefer.

O zaman öyle bir þey yapmadý ona bu zat.
O dahi gasl iþini, ifa etti pek rahat.

Bu zata, hayatýnda, (Zahid kimdir?) dediler.
Dedi ki: (Övülmeyi sevmezler o kiþiler.

Allah’tan korkanlarýn, þudur ki alameti,
Halkýn korktuklarýndan, duymazlar bir ürperti.

Zühd, dünyayý tamamen gönülden çýkarmaktýr.
Allah korkusu ile, hiç günah yapmamaktýr.)

Derdi: (Arifin iþi, ancak Rabbi iledir.
Gayriyle ilgilenmek, ona çok aðýr gelir.)

Dediler: (Kul ne zaman, tam fakir olur sizce?)
Buyurdu: (Ondan gayri, bir þey düþünmeyince.

Sol omuzumuzdaki hafaza meleðimiz,
Yazacak hiç bir günah bulmuyorsa, fakiriz.

Mahlukatý býrakýp, sýrf Allah derse bir kul,
Hak teâlâ indinde, odur iyi ve makbul.)