Mevlana Ýbrahim ki, evlad-ý Resuldendi.
Ýnsanlar, kendisinden istifade ederdi.

Ýbrahim Efendi’nin devrinde biri vardý.
Bu zata dil uzatýr, gýybetini yapardý.

Bu evliya hakkýnda, Allah'tan hiç korkmadan,
Uygun olmayan sözler söyler idi çok zaman.

O ise aldýrmayýp, cevap bile vermezdi.
Ve (Her kim ne ederse, kendine eder) derdi.

Lakin Seyyid Ýbrahim sabrettikçe ona hep,
Daha da azýyordu, o ahlaksýz, bi-edep.

Bir gün, hakaretinde gitti çok ileriye.
Gelip haber verdiler, Ýbrahim Efendi’ye.

Zaten o edepsizin, her sözü ve her hali,
Saplanýrdý kalbine, hançer ve ok misali.

O zamana kadar hep, sabrettiyse de hemen,
Bu defa çok üzülüp, gayrete geldi birden.

Buyurdu: (Onun dili, döner mi acep yine?
Devam edebilir mi o hakaretlerine?)

Pek çok incindiðinden mübarek gönülleri,
Bu kadarcýk söyledi o gayr-i ihtiyari.

O anda, o kimsenin tutuldu dili birden.
Hiç konuþamaz oldu, o andan itibaren.

Onu böyle görenler, dediler: (Bir veliyi,
Ýncitenin ahvali, böyle olur tabii.

Gönlü kýrýk velinin, bir cümlesi sadece,
Bak ki, ne hale soktu o kimseyi hemence.)

Evliyaya buðz edip, dil uzatsa bir kiþi,
Dünya ve ahirette, hüsrandýr onun iþi.

Evliyadan birini, kim üzerse dil ile,
Ne çeþit musibete uðrasa, azdýr bile.

Evliya kullarýna, böyle dil uzatmaktan,
Ya Rabbi, koru bizi, kalblerini kýrmaktan.

Onlarýn sevgisini, yerleþtir kalbimize.
Onlarla haþr olmayý, nasib et yarýn bize.

Bu zat buyuruyor ki: (Dünyada nehirler var.
Her biri, bir noktada denize varýyorlar.

Akýþ istikameti nasýl ise bir suyun,
Nereye varacaðý bellidir bundan onun.

Ýnsanýn ömrü dahi, bir yönde akar durur.
Onun akýbeti de, iþinden belli olur.

Kimi, Cennet yolunu tutmuþtur, öyle gider.
Kimi de, Cehenneme giden yolda ilerler.

Meyhaneye gidenle, camiye giden, elbet,
Ayný yere varmazlar ölünce en nihayet.

Yani alýn yazýsý icraattan bellidir.
Bunu anlamak için, keramet þart deðildir.

Sen, kendi kaderini istiyorsan anlamak,
Her gün nasýl ameller iþliyorsun, ona bak.

Allah'ýn, bir kulunu sevmediðine niþan,
Faidesiz þeylerle uðraþýr hep o insan.

Çalýþmak ibadettir, Müslüman tembel olmaz.
Gayret gösterilmeden, muvaffak olunamaz.)