Bu zatýn asýl adý Hüseyin bin Mansur’dur.
(Hallac-ý Mansur) diye fakat meþhur olmuþtur.

Yýl sekizyüzaltmýþ’da, Ýran'da doðan bu zat,
Ellisekiz yaþýnda, þehiden etti vefat.

Abdullah-ý Tüsteri adýnda bir veliye,
Kavuþup, mazhar oldu çok feyz-i ilahiye.

Kalbi, Hak teâlânýn aþký ile yanardý.
Þiddetli mücahede ve riyazet yapardý.

Nefsi bir þey istese, yapmazdý onu asla.
Ýstemediklerini, yapardý daha fazla.

Himmeti yüksek olup, keramet sahibiydi.
Sözleri güzel olup, begayet tesirliydi.

Öyle çok yapardý ki, o ibadet ve taat,
Her gün, namaz kýlardý istisnasýz bin rekat.

Hatta bu âdetini, hiç bir gün bozmamýþtý.
Yalnýz öldüðü gece, beþyüz rekat kýlmýþtý.

Dediler: (Eriþmiþken yüksek derecelere,
Ne için katlanýrsýn bunca meþakkatlere?)

Buyurdu: (Dost olursa, Allah'a eðer bir zat,
Tesir etmez ona hiç, ne meþakkat, ne rahat.

Fani olduklarýndan onlar Hak teâlâda,
Aynýdýr onlar için, nimetler de, bela da.)

O, bir gün hallac, yani pamuk atýcý olan,
Birinin dükkanýna gitmiþ idi bir zaman.

O kimse, bir iþ için çýkýp gitti bir ara.
O yokken, nazar etti yerdeki pamuklara.

Peþinden, eli ile iþaret etti bir tek.
Ayrýldý iki yana, pamuk ile çekirdek.

O kimse geldiðinde, gördü ki, bir günlük iþ,
Onun kerametiyle, bir anda halledilmiþ.

Bu hadiseden sonra, ona (Hallac) denildi.
Yoksa, bu büyük zatýn mesleði bu deðildi.

Bir gün, bazý kimseler gelerek bu veliye,
Ona sual ettiler, (Fakirlik nedir?) diye.

Buyurdu ki: (Herkesten ümidini kesmektir.
Ve her ihtiyacýný, Rabbinden istemektir.

Ne kadar sýkýntýda olsa da böyle kiþi,
Yine aciz kullara, arz etmez hiç bir iþi.)

Buyurdu: (Kim Rabbine, tam kulluk eder ise,
Gayriye kul olmaktan kurtulur böyle kimse.

Her kim, murad ederse, eðer ki hürriyeti,
Daha sýký sarýlýp, yapsýn her ibadeti.

Çünkü asýl hürriyet, Allah’a kul olmaktýr.
Nefse ve insanlara kulluktan kurtulmaktýr.

Güzel ahlak þudur ki, etseler ona cefa,
Sabredip, karþýlýkta bulunmaz hiç bir defa.)

Biri de, kendisinden isteyince nasihat,
Buyurdu: (Az da olsa, nefsine verme fýrsat.

Sen, onu meþgul et ki hep hayýrlý þeylerle,
Yoksa o meþgul eder, seni günah iþlerle.)