Muhammed bin Hasen ki, devrinin bir tanesi.
Evliyalýk yolunda, yüksekti derecesi.

Bir genç gelip dedi ki: (Onbeþtir henüz yaþým.
Dini nasihatlere, pek çoktur ihtiyacým.)

Buyurdu ki: (Evladým, düþme ki hiç gaflete,
Yoksa, duçar olursun ebedi felakete.

Göz yumup açmýþ gibi, geçer bu gençlik çaðý.
Nefsine uyma sakýn, düþman bil o alçaðý.

Her kimin gençlik çaðý, geçmezse ibadetle,
Yarýn yaþlandýðýnda, zelil olur gayetle.

Akýllý ve uyanýk, þu kimsedir ki evlat,
Gençlik senelerini, bilir büyük bir fýrsat.

Muteber kitaplardan, önce ilmihalini,
Öðrenip, buna göre düzeltir her halini.

Bilir ki, bugün yarýn, aniden gelir ecel.
Hazýr olur ölüme, kurmaz hiç uzun emel.)

Genç dedi: (Sohbetiniz, kalbime oldu deva.
Mümkünse, bu dünyadan bahsedin biraz daha.)

Buyurdu ki: Evladým, bu dünyanýn zevkleri,
Bedene tatlý gelip, azdýrýr nefisleri.

Halbuki oyun için dünyaya gelmedik biz.
Ýbadet yapmak için, yaratýldýk hepimiz.

Bu dünya nimetleri, bir serabý andýrýr.
Yani bugün seninse, yarýn baþkasýnýndýr.

Eskiden, zengin biri varmýþ ki, etmiþ vefat.
Ýki oðlu, mirasta, anlaþamamýþ fakat.

Bir köþkün taksiminde, ederken mücadele,
Duvardan bir ses gelmiþ, demiþ ki: (Durun hele!

Sizler, benim için mi edersiniz ihtilaf?
Kavganýz bundan ise, ne manasýz ve tuhaf.

Zira kendi halimi, anlatayým da size,
Son verin siz de artýk, bu mücadelenize.

Ben, bir padiþah idim, yaþadým uzun yýllar.
Nihayet vefat ettim, beni kabre koydular.

Yüzotuz sene kaldým, içinde o mezarýn.
Çürüyüp, tamamiyle toprak oldum bir yýðýn.

Sonra, beni aldýlar oradan kürek kürek.
Götürüp, çanak çömlek yaptýlar, piþirerek.

Böylece kýrk sene de, evlerde kullanýldým.
Sonra bir gün kýrýlýp, bir sokaða atýldým.

Yüz sene daha geçti, olmuþken ben böyle hiç.
Sonra bazý insanlar, yaptýlar beni kerpiç.

Getirip, bu duvarýn þurasýna koydular.
Ýþte ben, bu duvarda dururum nice yýllar.

Sakýn birbirinize, etmeyin ki hakaret,
Siz dahi, benim gibi olursunuz nihayet.

Lüzum yok, bir ev için, hiç kavga ve cidale.
Çünkü siz de sonunda, düþersiniz bu hale.)

Ýþte evlat, bu dünya aldatýcý, bi-vefa.
Süsüne aldananlar, çekerler sonsuz cefa.