O Ebu Süleyman-ý Darani hazretleri,
Marifette çok yüksek, pek üstündü halleri.

Haramdan sakýnmakta, rastlanmazdý eþine.
Aldanmadý nefsinin tek bir yanlýþ iþine.

Buyurdu ki: (Her þeyin, vardýr bir alameti.
Onunla anlaþýlýr, onun mevcudiyeti.

Allah’ýn rahmetinden uzak olan kiþinin,
Alameti þudur ki, aðlamaz Allah için.)

Buyurdu ki: Rüyada, huri gördüm bir gece.
Yüzü, gayet parlak ve nurlu idi bir nice.

Dedim ki: (Senin yüzün çok parlak, acep niçin?)
Dedi ki: (Sen bir gece, aðladýn Allah için.

Gözünden, damla damla yaþlar aktý gece hep.
O yaþlarý, yüzüme sürdüler, budur sebep.

Bu göz yaþlarý ile, parlýyor yüzlerimiz.
Akan yaþ nisbetinde, artar güzelliðimiz.)

Her gece, uyumadan kýlýyordu çok namaz.
Lakin uyku bastýrdý bir gece onu biraz.

Uyudu seccadede, hem de istemeyerek.
Rüyada kendisine, þöyle dedi bir melek:

(Cehennem, yakmak için beklerken her gün insan,
Sen, yatmýþ uyuyorsun, uyunur mu bu zaman?)

Buyurdu ki: (Bana çok hakaret eyleseler,
En aþaðý þeylere, beni teþbih etseler,

Ne kadar kötüleyip alçaltsalar da, ancak,
Yine de, bu hususta olamazlar muvaffak.

Zira tahkir olarak, ne söyleseler bana,
Ben, kendimi onlardan bilirim daha fena.)

Buyurdu ki: (Bir kimse, hizmet etse bu dine.
Lakin bu hizmetinden, pay çýkarsa kendine.

Bulamaz o hizmetin hiçbir faidesini.
Çünkü o, Allah için yapmadý hizmetini.

Mutlak ihlas gerektir Ýslam’a hizmette de.
Zira din, facirle de kuvvet bulur elbette.

Bir iþ yapýlmaz ise Allah rýzasý için,
Onu yapan, göremez faydasýný o iþin.

Hem çok hizmet etmeli, hem boyun bükmelidir.
Elimden çýkar diye, tir tir titremelidir.

Demeli ki: Ya Rabbi, layýk deðilim, fakat,
Bana, bu hizmet için ihsan eyle liyakat.)

Buyurdu ki: (Birini küçük görse bir kiþi,
O kimseye, bir fayda saðlamaz hiçbir iþi.

O, kendini herkesten daha fena ve alçak,
Bilmeli ki, bu yolda ilk adým budur ancak.

Bilmedikçe kendini hiç ve hiçten aþaðý,
Bu yolda yürüyemez, olur nefsin uþaðý.

Hak yolunda ilk adým, kendini hiç bilmektir.
Kendinde bir iyilik, bir varlýk görmemektir.

Boynu bükük olanlar, kazanýrlar muhakkak.
Zira böyle olaný, seviyor cenâb-ý Hak.)