Muinüddin-i Çeþti, bir gün bir kimse ile,
Giderken, biri geldi karþýdan hiddet ile.

Yanýndaki kiþinin, yakasýndan tutarak,
Dedi: (Öde borcunu, hemen acil olarak!)

Ödiyecek parasý, yoktu o adamýn da.
Bu yüzden mahcup oldu, bu velinin yanýnda.

Muinüddin-i Çeþti, yaklaþýp o kiþiye,
Kibarca rica etti: (Biraz mühlet ver) diye.

Lakin inatçý adam, (Olmaz) dedi cevaben.
(Onun bana borcu var, ödesin þimdi hemen!)

Mübarek, cübbesini çýkarýp serdi yere.
Bir anda doldu içi, altýn ve gümüþlerle.

Buyurdu: (Alacaðýn ne ise, al buradan.
Ve lakin fazla alma hakkýn olan paradan.)

Fakat o, altýnlarý görünce yýðýn ile,
Alacaðýndan fazla para aldý hýrs ile.

Lakin eli kuruyup, tutmaz oldu bir anda.
Bu uygunsuz iþine, piþman oldu sonra da.

Feryat edip dedi ki: (Tövbe ettim efendim.
Bir dua buyurun da, iyileþsin bu elim.)

Muinüddin-i Çeþti, merhamet etti yine.
Þifa vermesi için, dua etti Rabbine.

Bir anda iyileþti, adamýn hasta eli.
Ve hatta eskisinden, oldu daha kuvvetli.

Eðilip, hürmet ile öperek ellerinden,
Talebe oldu ona, o günden itibaren.

Yine Muinüddin-i Çeþti hazretlerine,
Biri gelip, edeple oturdu önlerine.

Dedi ki: (Çoktan beri, zatýnýzý, bendeniz,
Görmeði, ne kadar çok istiyordum bilseniz.

Bu, nedense müyesser olmadý uzun müddet.
Hamd olsun ki þu anda, nasip oldu bu devlet.)

Muinüddin-i Çeþti, dinledi onu, fakat,
Onun bu sözlerine, hiç etmedi iltifat.

Sonra da buyurdu ki: (Haydi gel, durmasana.
Ne için geldin ise, bana onu yapsana.)

Adam bunu duyunca, hayret etti bir hayli.
Deðiþti beti benzi, çok mahcup oldu hali.

Titredi a’zalarý sonra baþtan ayaða.
Yüzünü yere koyup, baþladý aðlamaya.

Dedi ki: (Ey efendim, biri, beni gizliden,
Buraya gönderdi ki, öldüreyim sizi ben.)

Daha sonra elini, sokarak iç cebine,
Bir býçaðý çýkarýp, koyuverdi önüne.

Dedi ki: (Ey efendim, kabul ettim hatamý.
Siz nasýl dilerseniz, öyle verin cezamý.)

Buyurdu ki: (Bu yolda, kötülük edene de,
Ýyilik, ihsan yapmak lazým gelir yine de.)

Sonra dua eyleyip, dedi ki: (Ya ilahi!
Sevdiðin kullarýna dahil et bunu dahi.)


Ateþ sizi yakacak

Vardý ki o zamanlar, Baðdat’ta yedi kimse,
Ateþe taparlardý, onlarýn yedisi de.

Çekerlerdi hem dahi, her gün sýký riyazet.
Yani nefislerine, ederlerdi eziyet.

Öyle yapmýþ idi ki, bu riyazet onlarý,
Altý ayda, bir lokma ekmekti gýdalarý.

Böyle açlýk, susuzluk çekerek gün ve gece,
Sonunda istidraca kavuþtular böylece.

Cahil halk, gördüðünde onlarýn bu halini,
Büyük zat bilirlerdi, maalesef her birini.

Muinüddin Çeþti’yi, iþitip bu kâfirler,
Onun ile tanýþýp, görüþmek istediler.

Geldiler bu maksatla, bulunduðu ülkeye.
Sordular: (Filan zatýn hanesi nerde?) diye.

Nihayet evi bulup, huzuruna vardýlar.
Lakin birden, büyük bir dehþete kapýldýlar.

Peþinden bir titreme aldý bedenlerini.
O zat ise, heybetle, süzerek herbirini,

Buyurdu: (Siz Allah'tan, hiç utanmaz mýsýnýz?
Hak teâlâ dururken, ateþe taparsýnýz.)

Dediler: (Biz ateþe taparýz ki elbette,
Yakmasýn hiç bizleri, dünya ve ahirette.)

Buyurdu: (Ey ahmaklar, ateþ mabud olur mu?
Hiç ateþe tapanlar, yanmaktan kurtulur mu?

Zira tek Allah vardýr, ibadete müstehak.
Böyle iman etmeyen, yanacaktýr muhakkak.

Ve siz, böyle Allah’a, koþtukça þerik ve eþ,
Dünya ve ahirette, yakar sizi o ateþ.

Bakýn ben, tek Allah'a inanýrým þu anda.
Bu yüzden ateþ beni, yakmaz iki cihanda.)

Onlar hayret ederek, dediler: (Nasýl olur.
Ýsbat et bu sözünü, bakalým doðru mudur?)

Muinüddin-i Çeþti, (Peki) dedi ve hemen,
Ýçerden bir yýðýn kor alýp geldi yanarken.

Ve Allah'a sýðýnýp, avuçladý közleri.
Dehþetten açýk kaldý kâfirlerin gözleri.

Hatta onun elinde, söndü yanan ateþler.
Hayretle þahit oldu, buna ateþperestler.

Ve o gün görür görmez, bu müthiþ kerameti,
Nakþoldu kalblerine, Ýslam’ýn muhabbeti.

O sýrada gaibten, þöyle bir ses duydular:
(Ateþ, halis mümine veremez asla zarar.)

Onlar, bütün bunlarý iþiterek, görerek,
Hepsi iman ettiler, þehadet getirerek.

Oldular yedisi de, o zatýn talebesi.
Hatta kýsa zamanda, evliya oldu hepsi.

Nice kâfir kimseler, bir bakmakla yüzüne,
O anda iman edip, inanýrdý sözüne.

Kendisinin Baðdat'ta bulunduðu yýllarda,
Gayr-i müslim bir kiþi, kalmadý o diyarda.