Hazret-i Berk var idi, Hak dostu velilerden.
Ýnsanlara nasihat etti mütemadiyen.

Þam þehrinde yetiþen büyük bir evliyadýr.
Þaþýlacak yüzlerce kerametleri vardýr.

Güzel ahlak sahibi, üstün bir veli idi.
Herkesce sevilir ve çok hürmet edilirdi.

Bir gün Þam’ýn kadýsý, binerek hayvanýna,
Bir yerden geçer iken, rastladý birden ona.

Gördüðü manzarayla, þaþkýna döndü o an.
Hayvanýný durdurup, ona baktý bir zaman.

Zira hazret-i Berk’in hali çok manidardý.
Bir elinde kalýn ve büyük bir sopa vardý.

Bir hýrka duruyordu önünde hem o zaman.
O hýrkaya, þiddetle vuruyordu durmadan.

Her vuruþta, hýrkadan kanlar fýþkýrýyordu.
Vurdukça çýkan kanlar, etrafa sýçrýyordu.

Sanki harb ediyordu düþmanla hazret-i Berk.
Kendinden geçiyordu, (Allah! Allah!) diyerek.

Hayretten donakaldý o an kadý efendi.
O hal sona erince, yaklaþýp sual etti.

Dedi ki: (Ey efendim, ne idi o haliniz?
Hikmetini, bana da lütfen söyler misiniz?)

Buyurdu: (Kâfirlerle, müminlerden bir ordu,
Falan yerde tutuþmuþ, çetin harb ediyordu.

Müminler zayýf idi, yardým ettim onlara.
Çok þükür Müslümanlar, galip geldi küffâra.

Eðer yetiþmeseydim yardýmýna onlarýn,
Hezimeti olurdu bu harp Müslümanlarýn.

Kâfirlerin halleri çok fenadýr þu anda.
Ve küffâr kanlarýydý, o fýþkýran kanlar da.)

Þam kadýsý duyunca, hazret-i Berk’ten bunu,
Anladý, bu kimsenin hal ehli olduðunu.

O günün tarihini, not etti bir kenara.
Müslümanlar dönünce, sordu bunu onlara.

Onlar da, hadiseyi þöylece anlattýlar:
Dediler: (Kuvvetliydi kat be kat bizden onlar.

Maðlub oluyorduk ki neredeyse küffâra,
Havada, çok heybetli bir zat gördük o ara.

Elindeki sopayla, düþmana vurdu, vurdu.
Vurdukça, küffâr kaný etrafa sýçrýyordu.

Onun yardýmý ile, küffâra galip geldik.
Lakin o zat kim idi, onu hiç bilemedik.)

Þam kadýsý dedi ki: (O, hazret-i Berk idi.
Size, tâ Þam þehrinden yardýma gelmiþ idi.)

Derdi ki: (Ey insanlar, sakýn gaflet etmeyin.
Tövbe ve istiðfarý, bir an geciktirmeyin.

Sonra tövbe ederim derseniz bugün eðer,
Nasib olmayabilir, ani gelir eceller.

Ýþi, biraz sonraya býrakmayýn ki asla,
Böyle geciktirenler, piþman olur pek fazla.

Zira buyurmuþtur ki bir gün Nebiyyi ziþân:
(Sonraya býrakanlar elbette eder ziyan.)

Aklý olan, dünyada, gelmeden henüz ecel,
Ölüm ve ahirete hazýrlanýr mükemmel.

Bilir ki dünya fani, ebedidir ahiret.
Esas ahiret için gösterir sa’y-ü gayret.)