Asýl adý Þuayb bin Hasen ise de, ancak,
(Ebu Midyen Maðribi) denir lakab olarak.

Endülüs’te doðdu ve hep Fas’ta sürdü hayat.
Binyüzdoksanyedi’de, orada etti vefat.

Ýlmi, (Ebu Ya’zi)den aldý daha ziyade.
Sonra Gavs-ül a’zamdan etti çok istifade.

Maliki mezhebinde, bir fýkýh âlimiydi.
Muhyiddin-i Arabi, onun talebesiydi.

Diðer ilimlerde de mahir idi çok yine.
Ýnsanlar, akýn akýn gelirdi sohbetine.

Ýnce, kibar ve zarif, mütevazý idi hem.
Kerametler sahibi bir zat idi mükerrem.

Âlimler, edep ile otururdu önüne.
Ýlim, hikmet saçardý hep onlarýn gönlüne.

Bereketlenmek için, o devirde insanlar,
Bu zata el sürmeyi bilirlerdi büyük kâr.

Biri sordu: (Efendim, insanlar böyle size,
Yapýnca, kibir ucub gelmez mi nefsinize?)

Buyurdu: (Asýrlardýr peygamberler, veliler,
Hacer-ül esved’e de, böyle hep el sürerler.

Nasýl gelmiyor ise ona ucub ve kibir,
Bizim durumumuz da, aynen bunun gibidir.)

Bir deniz sahilinde dururken bu büyük zat,
Bir düþman gemisi de, yanaþtý tam o saat.

Müslüman esirlerle dolu idi gemi de.
Ýnip, esir aldýlar bu büyük veliyi de.

Sonra da dediler ki: (Yola devam edelim.)
Ve lakin gemileri, yürümedi bir milim.

Çok uðraþtýlarsa da gemiyi yürütmeye,
Fakat gemi, mýh gibi çakýlmýþtý o yere.

Zalimler, anladýlar hemen hatalarýný.
Ve serbest býraktýlar bu Allah adamýný.

Lakin o buyurdu ki: (Esirleri kâmilen,
Serbest býrakmazsanýz, ben de çýkmam gemiden.)

Zalimler baktýlar ki, yok baþka çareleri.
Býraktýlar bilcümle Müslüman esirleri.

En son Ebu Midyen de çýkar çýkmaz gemiden,
Baþladý harekete gemileri yeniden.

O, bir gün buyurdu ki: (Ýþin baþý, muhabbet.
Allah adamlarýný sevmeye edin gayret.

Onlarýn hürmetine, yaðýyor yaðmur ve kar.
Onlarýn kalblerinden, kalblere feyiz akar.

Muhabbet baðý ile akýp gelir feyiz, nur.
Feyzin miktarý ise, bu sevgi kadar olur.

Onlara, ne kadar çok beslenirse muhabbet,
Kalbe, o kadar fazla akar feyiz, bereket.

Muhabbet az olsa da, o feyiz yine akar.
Yeter ki, o zatlara olmasýn kalbde inkâr.

Eðer inkâr var ise, o feyiz gelmez olur.
Zira buyuruldu ki: Ýnkâr eden, mahrumdur.

Tanýmamýþ olsa da o veliyi birisi,
Az da olsa, feyzinden olur istifadesi.

Lakin onu severse, daha çok faydalanýr.
Çünkü feyzin miktarý, muhabbete baðlýdýr.)