Ebül Hasen Büþenci, Horasanlý bir veli.
Ýlmiyle, insanlara oldu çok faideli.

Dediler ki: (Efendim, tasavvuf ne demektir?)
Buyurdu: (Ýnsanlara, eziyet etmemektir.

Ve lakin bu zamanda, adý var tasavvufun.
Hakikatini ise, bilen yok asla bunun.)

Dediler: (Ýyi insan, ne haliyle bellidir?)
Buyurdu ki: (O kimse, evvela edeplidir.

Hal ve hareketinde, uzaktýr gösteriþten.
Kaçýnýr, ahirete yaramayan her iþten.

Bilir ki, Hak teâlâ görüyor kendisini.
Haram ve günahlardan, sakýndýrýr nefsini.

Bilir ki, her iþini kaydediyor melekler.
Hep hayýrlý iþleri yapmaya gayret eder.)

Biri dua istedi, gelip Ebül Hasen’den.
Buyurdu: (Hak teâlâ, korusun seni senden.)

O buna þaþýrýnca, buyurdu ki: (Bak evlat.
En azýlý düþmanýn nefsindir senin bizzat.

Dünyada, ondan ahmak bir varlýk yoktur daha.
Gayesi, seni isyan ettirmektir Allah'a.)

Bir kimse de sordu ki: (Ne demektir tevekkül?)
Buyurdu ki: (Allah'tan gayriye verme gönül.

Hak teâlâ kefildir senin dahi rýzkýna.
Güvenme bunun için, Rabbinden gayrýsýna.)

Bir gün de, bu veli zat, bir yolda yürüyordu.
Bir genç gelip arkadan, ona bir tokat vurdu.

Lakin tanýmýyordu onun kim olduðunu.
Muziplik olsun diye yapmýþtý o genç bunu.

Görenler, derhal gidip onu ikaz ettiler.
(O, evliya bir zattýr, sen ne yaptýn?) dediler.

Genç bunu öðrenince, üzülüp döndü geri.
Dedi: (Özür dilerim, tanýmadým sizleri.)

Buyurdu ki: (Evladým, sen üzülme, ol rahat.
Zira senden gelmedi bu fakire o tokat.

Asla hata yapmayan bir makam var ki oðlum,
Bu bize, o makamdan ulaþtý, biliyorum.

O ise Allah’týr ki, Onundur güç ve kuvvet.
O irade etmezse, bir þey etmez hareket.

Senin, benim, herkesin yapacaðý fiiller,
O irade ederse, zuhur edebilirler.

Eðer O istemezse bir þeyin vukuunu,
Bütün dünya birleþse, yapamaz yine onu.

Senin de, biraz önce yaptýðýn o hareket,
Onun dilemesiyle vücuda geldi elbet.

Demek bir kusurumuz olmuþ ki Rabbimize,
Senin vasýtan ile, bu ikaz geldi bize.)