Ali bin Hüseyin ki, Hak dostu bir velidir.
Söz ve nasihatlarý pek fazla tesirlidir.

Harran’ýn Büsr köyünde dünyaya gelen bu zat,
Binikiyüzkýrkyedi yýlýnda etti vefat.

O zamanlar, zalim ve çok gaddar bir hükümdar,
Vardý ki, insanlara yapardý zulüm, zarar.

O, bu zatýn olduðu köye yakýn gelince,
Ýnsanlar bunu duyup, korkuya düþtü nice.

Bu zata dediler ki: (Efendim, dua edin.
Allah, onun þerrinden eylesin bizi emin.)

Buyurdu ki: (Korkmayýn, korkak olur zalimler.
Ben ona emrederim, burada durmaz, gider.)

Sonra, bir talebeyi yanýna alaraktan,
O zalimin yanýna teþrif etti korkmadan.

Heybet ve þiddet ile geçerek karþýsýna,
Buyurdu ki: (Bu zulüm, payidar olmaz sana!)

Sonra da, asasýný sertçe yere vurarak,
Buyurdu ki: (Bu köyü, terk et acil olarak!)

Hiçbir þey diyemedi o zalim bu veliye.
Baþýný öne eðip, dönüp gitti geriye.

Talebeden biri de, niyet etti hac için.
Gelip bu üstadýndan, gitmeye aldý izin.

Sonra bu büyük veli, verdi ona bir cüzdan.
Buyurdu: (Yol boyunca, bundan harca ve kullan.)

(Peki) deyip gitti ve yolda açtý cüzdaný.
Tek (bir dirhem) görünce, sýkýldý biraz caný.

Düþündü ki: (Neyime yeter benim bir dirhem?
Bu, yalnýz iki günlük masrafa kâfidir hem.)

Harcadý sonra onu, bir ihtiyaç yerine.
Cüzdaný açtýðýnda, (bir dirhem) gördü yine.

Buna çok hayret edip, düþündü ki bu sefer:
(Bir deðil, iki dirhem var imiþ bunda meðer.)

Lakin az daha sonra bakýnca cüzdanýna,
(Bir dirhem) daha görüp, aklý geldi baþýna.

Dedi: (Bu, üstadýmýn açýk kerametiymiþ.
Elbette yol boyunca, bana kâfi gelirmiþ.)

Bir gün de talebeyle, bir yere gider iken,
Baþka bir veli ile, karþýlaþtýlar birden.

O sýrada o yerden, bir sürü geçiyordu.
Talebeden birine bakýp þöyle buyurdu:

(Bak, þu iri boynuzlu, beyaz bir koyun var ya,
Git onu yakalayýp, tut ve getir buraya.)

(Peki) dedi ise de, almadý aklý bunu.
Dedi: (Hiç alýnýr mý baþkasýnýn koyunu?

Beni, imtihan için gönderiyor mutlaka.
Lakin onu yiyip de, giremem ben bu hakka.)

O, böyle düþünerek, getirdi o koyunu.
O velinin emriyle, yediler kesip onu.

Az sonra, biri geldi koþarak bu veliye.
Sordu: (Hiç buralardan geçti mi sürü?) diye.

O, (Geçti) buyurunca, dedi ki: (Ey efendim!
Size vermek üzere, bir nezrim vardý benim.

O sürünün içinde, boynuzlu, iri, beyaz,
Bir koyun var idi ki, edecektim size arz.)

Buyurdu: (Yedik bile biz onu, etme merak.)
Adam dedi: (Çok þükür, yerini bulmuþ adak.)


Herkese merhamet et!

O, bir gün sohbetinde buyurdu ki: (Ey insan!
Ýlim, edep ve hayâ üzere ol her zaman.

Ýslam âlimlerinin üstün eserlerini,
Oku, sindir gönlüne onlarýn sözlerini.

Çalýþ, tahsil eyle ki fýkýh, tefsir ve hadis,
Zira insan, ilimle olur üstün ve aziz.

Sana yakýþacak þey, edep, hayâ, tevazu.
Zira yüksek daðlardan aþaðýya akar su.

Dünya düþkünleriyle olma ki hiç arkadaþ,
O seni, felakete sürükler yavaþ yavaþ.

Yemeði helalden ye, kahkaha atma asla.
Zira gönlü öldürür, gülersen eðer fazla.

Herkese merhamet et, kimseyi görme hakir.
Helak eder insaný zira gurur ve kibir.

Hiç etme kimse ile münakaþa ve cidal.
Zira bu, yolumuzda sayýlmaz iyi bir hal.

Dost ile münakaþa, azaltýr muhabbeti.
Düþman ile olursa, çoðaltýr adaveti.)

Yine bir sohbetinde, bu büyük evliya zat,
Tasavvuftan bahisle þöyle etti nasihat:

(Tasavvuf, masivayý kalbinden çýkarmaktýr.
Yalnýz Hak teâlâya gönlünü baðlamaktýr.

Tasavvuf’un gayesi, iþte bu masivanýn,
Sevgisini, kalbinden atmasýdýr insanýn.

Hatta öyle olur ki, büsbütün unutulur.
Ve lakin bu unutmak, sadece kalbde olur.

Aile efradýný, ahbap ve yaranýný,
Yine tanýr ve bilir bütün yakýnlarýný.

Rabbine karþý olan ibadet ve taatta,
Daha gayretli olup, iþlemez günah, hata.

Ýnsanlara karþý da, daha dikkatli olur.
Öder kul borçlarýný, bunda da yapmaz kusur.

Vardýr tasavvufta da çeþitli ayrý yollar.
Lakin ayný kaynaktan hepsi feyiz alýrlar.

Kaynak, Resulullahýn mübarek kalbleridir.
Herkese, bu kaynaktan feyiz ve himmet gelir.

Eshab, bu feyizleri, kaynaðýndan aldýlar.
Tabiin-i kiramýn kalblerine saldýlar.

Onlar da bu nurlarý, tebe-i tabiine,
Böylece kalbden kalbe, ulaþtý tâ bugüne.

Ýþte, bu feyizlere kavuþabilmek için,
Bulunmasý lazýmdýr bir evliya kiþinin.

Böyle bir evliyayý kim bulur ve severse,
Kavuþur o velinin kalbindeki feyize.

Sevgisi nisbetinde, ondan faidelenir.
Zira sevgi yoluyla, feyizler akýp gelir.)